Ordynariat Polowy

czcionka większa czcionka normalna czcionka mniejsza
10 kwietnia 2021
Kazanie biskupa polowego Józefa Guzdka wygłoszone w katedrze polowej w 11. rocznicę katastrofy smoleńskiej
Ofiara ich życia przyczyniła się do tego, że prawda o zbrodni katyńskiej – przez tak wiele lat ukrywana - przebiła się do świadomości współczesnego świata - powiedział Biskup Polowy.

W pierwszy dzień po szabacie, niewiasty przyszły do grobu Jezusa, aby namaścić Jego ciało. Kobiety były pogrążone w smutku i płakały. Ich reakcja nie budzi zdziwienia. Bo jak nie płakać i nie smucić się, gdy Syn Boży – niezwykły Nauczyciel i Cudotwórca, który przeszedł przez życie dobrze czyniąc (por. Dz 10,38), został stracony na krzyżu. Serca apostołów także były przepełnione smutkiem. Byli rozczarowani, że piękna przygoda z Jezusem dobiegła końca. Najpełniej stan ducha wyrażają słowa uczniów idących do Emaus: „A myśmy się spodziewali!” (por. Łk 24,21) Została zabita ich Nadzieja!

Jednak nie do końca. Pusty grób i kolejne spotkania ze zmartwychwstałym Jezusem sprawiały, że odzyskiwali wiarę i nadzieję. Apostoł Tomasz podczas jednego ze spotkań ze Zmartwychwstałym uwierzył i wyznał: „Pan mój i Bóg mój” (por. J 20,28).

Apostołowie umocnieni Duchem Świętym poszli na krańce świata głosząc Dobrą Nowinę o zbawieniu. Duch męstwa sprawił, że nikogo się nie lękali. Jak zapisał autor Dziejów Apostolskich niezwykłą odwagą wykazali się Piotr i Jan. Wobec oskarżających ich Żydów dali takie świadectwo: „Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi. My nie możemy nie mówić tego, co widzieliśmy i słyszeliśmy” (por. Dz 4,13-21).

Siostry i Bracia.
Na terenie naszej Ojczyzny jest wiele mogił, które kryją doczesne szczątki polityków i dyplomatów, żołnierzy, powstańców i partyzantów, ludzi, którzy służyli sprawie wolności. Są one świadectwem, jak w naszym kraju zabijano ludzką nadzieję. Wystarczy nawiedzić Wojskowy Cmentarz na Powązkach i poszczególne kwatery kryjące doczesne szczątki poległych i zmarłych powstańców styczniowych, żołnierzy wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku, żołnierzy września 1939 roku, uczestników powstania warszawskiego…

Aby się przekonać o tym, że wielokrotnie w naszym kraju była zabijana nadzieja na życie w wolności, poszanowanie prawa do sprawiedliwie wynagradzanej pracy i innych podstawowych praw człowieka, wystarczy nawiedzić „Łączkę” na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach lub stanąć u stóp pomników upamiętniających krwawe tłumienie protestów społecznych w Poznaniu, Gdańsku, Radomiu i wielu innych ośrodkach robotniczych.

Przed jedenastoma laty wydarzyła się tragiczna katastrofa lotnicza pod Smoleńskiem. Przybyło wiele grobów zarówno na Wojskowych Powązkach w Warszawie, jak też w wielu miejscach Ojczyzny. W katedrze polowej spoczywają: biskup polowy gen. broni Tadeusz Płoski i jego sekretarz ks. płk Jan Osiński. Rozumiemy płacz i smutek tych, którzy stracili krewnych i przyjaciół, osoby piastujące najważniejsze urzędy państwowe, dowódców wojskowych, przedstawicieli Rodzin Katyńskich oraz ludzi zasłużonych dla naszej Ojczyzny

Ofiara ich życia przyczyniła się do tego, że prawda o zbrodni katyńskiej – przez tak wiele lat ukrywana – przebiła się do świadomości współczesnego świata.

Jezus powiedział o sobie: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki” (J 11,25-26). Ufamy, że Bóg nagrodził ich życiem wiecznym. Z taką nadzieją i przekonaniem przez ostatnie lata modlili się w katedrze polowej krewni i przyjaciele bp. gen. broni Tadeusza Płoskiego i ks. płk. Jana Osińskiego, przedstawiciele Wojska Polskiego i służb mundurowych oraz księża kapelani. Dziś, w wigilię Niedzieli Miłosierdzia Bożego, kontynuujemy tę cichą, pokorną modlitwę, prosząc o miłosierdzie Boże dla wszystkich ofiar katastrofy smoleńskiej. Jednocześnie módlmy się o pojednanie narodowe i zaprzestanie wszelkich sporów wokół tego wielkiego nieszczęścia w imię miłości i troski o dobro naszej Ojczyzny.

Fundamentem zgody jest sprawiedliwość, ale aby zamknąć bolesne rozdziały pomiędzy Bogiem i człowiekiem oraz pomiędzy ludźmi, potrzebne jest miłosierdzie. Pamiętając o przeszłości i wyciągając wnioski z popełnionych błędów zadbajmy o to, aby nie zabrakło roztropności, postawy przebaczenia i troski o narodowe pojednanie.

Niech Bóg wzbudzi w naszych sercach płomienie dobra, poprowadzi nas drogami pokoju – wewnętrznego i zewnętrznego – i niech nam błogosławi.

bp Józef Guzdek
Biskup Polowy

generuj pdf
go-up
Kontakt

Ordynariat Polowy
Tokarzewskiego-Karaszewicza 4
00-911 Warszawa
tel. 261873193
fax. 261879737

    
  • BIP
Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Więcej znajdziesz w Polityce Cookies.