Ordynariat Polowy

czcionka większa czcionka normalna czcionka mniejsza
24 sierpnia 2020
Kronika Probostwa Garnizonu Gniezno 1978-1984
W Archiwum Parafii Wojskowej w Gnieźnie zachowały się trzy kroniki. Pierwsza z nich z lat 1950-1977 została opracowana w formie elektronicznej i zamieszczona na portalu Ordynariatu Polowego. Druga z lat 1978-1984 została zamieszczona poniżej. W związku z zakończeniem przez Ordynariat Polowy korzystania z kościoła garnizonowego w Gnieźnie, kroniki znajdują się w kancelarii parafii wojskowej w Witkowie. Fotokopie kroniki udostępnił proboszcz, ks. mjr Marek Drabik.

Kronika w wersji internetowej została opracowana przez Zespół Redakcyjny w składzie: ks. płk SG dr Zbigniew Kępa (red.), Jolanta Szczerek i Danuta Berezowska.

Kronika prowadził ks. ppłk Stanisław Kaźmierczak, proboszcz Parafii Garnizonowej w Gnieźnie. Kronika posiada numerację każdej strony na środku od 1 do 89.
W wersji internetowej Kroniki w nawiasach kwadratowych zamieszczono wyjaśnienia i uzupełnienia Zespołu Redakcyjnego „[Red.]”. Nie ingerowano w tekst Kroniki.


KRONIKA PROBOSTWA GARNIZONU GNIEZNO
Od 1 stycznia 1978 - 31 grudnia 1984

[s. 1]

1 STYCZNIA 1978 - Gdy wybiła godzina 00 na rozpoczęcie NOWEGO ROKU PAŃSKIEGO 1978 - równocześnie odezwały się dzwony kościoła garnizonowego obwieszczając swym pięknym tonem tę doniosłą chwilę. W godzinach porannych - ponieważ przypadła niedziela, celebrowana Msza św. wg. porządku niedzielnego tj. o godz. 9:00, 10:00, 11:00, i 12:00.

8 luty 1978 - Po krótkim w tym roku, karnawale rozpoczęto Wielki Post. Na uwagę zasługuje mnóstwo wiernych korzystających z posypania głów popiołem.

12 luty 1978 - Pierwsze tegoroczne GORZKIE ŻALE z kazaniem pasyjnym, które w tym roku głosił ks. mgr Henryk Jankowski, duszpasterz parafii św. Michała w Gnieźnie. Frekwencja na to nabożeństwo jest zadowalająca.

8 marca 1978 - Pamiętny dzień - MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ KOBIET - tego dnia przewieziono część elementów do nowego ołtarza wg. projektu ks. mjra Stanisława Kaźmierczaka. W związku z tym trzeba było rozebrać stare

[s. 2]

„próchno”, stoczone robactwem i nie przedstawiające żadnej wartości. Podjęcia tego trudu podjął się p. Wiktor Ławicki, przy tym powtarzał „25 lat czekałem na ten moment, wreszcie coś nowego”. Elementy przywieziono ze stolarni p. Ludwika Słomowicza, który je wykonał.

9 marca 1978 - W godzinach porannych przystąpiono do montażu ołtarza. Nie obyło bez trudności. W godzinach wieczornych natomiast „posypały” się gratulacje i słowa uznania dla ks. kapelana, za tak „przytulny” - jak mówiono - wystrój prezbiterium.

19 marca 1978 - NIEDZIELA PALMOWA - o godz. 11:00, na Mszy św. młodzieżowej rozpoczęcie rekolekcji wielkopostnych dla Młodzieży z całego Gniezna. Rekolekcje prowadzili Księża Prefekci, we własnym zakresie. Frekwencja jednak była nadspodziewana. Świadczy o tym fakt licznie przystępujących do sakramentu Pokuty i następnie do Komunii św. W sam dzień (22 marca) na zakończenie rekolekcji wydano około 1700 Komunii św. Spowiadało 10 zaproszonych w tym celu księży.

[s. 3]

23 marca 1978 - WIELKI CZWARTREK - Przygotowano ołtarz wstawienia pod kierownictwem Ks. Majora. Praca [Prace - Red.] z tym związane wykonywał p. Wiktor Ławicki - wszystko dlatego, że ksiądz Major był w niedyspozycji fizycznej z powodu chorej nogi. Samo chodzenie sprawiało mu wielką trudność. Wieczorem - z tego samego powodu - Mszę św. Wieczerzy Pańskiej sprawował Ks. mgr Henryk Jankowski, duszpasterz parafii św. Michała w Gnieźnie. Ks. Major mógł jedynie siedzieć w konfesjonale. Trzeba tu powiedzieć, nie ma złego, co by mu na dobre nie wyszło.
Ogromna liczba wiernych przystąpiła do sakr. pokuty. Po Mszy św. przeniesiono Najświętszy Sakrament do ołtarza wystawienia i rozpoczęto adorację, która trwała do godz. 22:00.
Potem przystąpiono do budowy Bożego Grobu. Pracę tę wykonali: p. W. Ławicki z ministrantami. Ks. Major wskazywał tylko jak i co mają robić z pozycji siedzącej.

24 marca 1978 - WIELKI PIĄTEK - Drogę Krzyżową i ceremonie wielkopiątkowe, w zastępstwie Ks. Majora, z powodu jego choroby sprawował Ks. mgr Zbigniew Kapturczak, prefekt młodzieżowy, z parafii św. Wawrzyńca. Po ceremoniach przeniesiono Najświętszy Sakr. do Bożego Grobu i zaczęła się adoracja N.S. Kościół był otwarty do godz. 22:00.

[s. 4]

25 marca 1978 – WIELKA SOBOTA – Od wczesnych godzin porannych do samego wieczora trwała nieustanna pielgrzymka wiernych do Bożego Grobu. Wieczorem o godz. 19:30 rozpoczęto ceremonię WIGILII PASCHALNEJ, których i tym razem głównym celebransem był Ks. Henryk Jankowski. Po ceremoniach sprawowano uroczysta Msze św. z Wigilii Paschalnej.

26 marca 1978 - NIEDZIELA ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO - wczesnym rankiem, bo o godz. 6:00 rano odbyła się REZUREKCJA, której przewodniczył Ks. mgr Zbigniew Kapturczak, prefekt z parafii św. Wawrzyńca. Podobnie o godz. 14:00 pomagał Ks. Majorowi, który z trudem sprawował Mszę św. o godz. 10:00 i 12:00 z pomocą przyszedł Ks. prob. Kazimierz Sojka, przysyłając swego Brata Doktora, kapłana z diec. gorzowskiej. W drugie święto WIELKANOCY wszystkie Msze św. sprawował ks. prof. mgr Ryszard Figiel.
Ks. Major, przy jego pomocy, odprawił tylko jedną Mszę św. Wierni mocno współczuli Ks. Majorowi - mówiąc, że jakoś inaczej i smutno było w tych pięknych dniach wielkanocnych.

29 kwietnia 1978 - przewieziono pozostałe wyposażenie do modernizowanego prezbiterium kościoła, mianowicie: 7 taboretów liturgicznych,

[s. 5]

2 kwietniki i stół ołtarzowy. Warto tu podkreślić, że te ostatnie są darem dla kościoła od p. Słomowicza, wykonawcy całości. Bez przesady była to wielka radość dla gospodarza kościoła jak i wiernych, którzy przy różnych okazjach wyrażali i wyrażają.

18 czerwca 1978 - Mszą św. koncelebrowaną przez wszystkich księży prefektów o godz. 11:00 w kościele garnizonowym, zakończono katechizację dla młodzieży całego GNIEZNA.

4 września 1978 - Wieczorem o godz. 18:00 w kościele garnizonowym rozpoczęto spowiedź, dla młodzieży całego Gniezna na rozpoczęcie nowego roku szkolnego 1978/79. Spowiadało 7 księży. O godz. 19:00 sprawowano Msze świętą, której przewodniczył ks. mgr Zb. Kapturczak, słowo Boże głosił O. Chrystian, franciszkanin, nowy prefekt w parafii OO. Franciszkanów w Gnieźnie. Do Komunii na tej Mszy św. przystąpiło przeszło jeden tysiąc młodzieńców i dziewcząt - ku wielkiemu wszystkich księży. Komunikowało 4 księży.

10 września 1978 - Wznowiono, po przerwie wakacyjnej, Mszę św. niedzielną o godz. 11:00. Przewodniczącym księży prefektów na nowo został Ks. mgr Zbigniew Kapturczak.

[s. 6]

16 października 1978 - wieczorem o godz. 19:00 dzwonami kościoła garnizonowego obwieszczono całemu światu radosną wieść na miarę czasów, że PAPIEŻEM ZOSTAŁ POLSKI KARDYNAŁ - KAROL WOJTYŁA, który przybrał imię Jan Paweł II. Warto tu podkreślić, że Kościół Garnizonowy był pierwszym ze swoimi dzwonami.

12 października 1978 - DZIEŃ LUDOWEGO WOJSKA POLSKIEGO - wieczorem o godz. 18:00 sprawowano uroczystą Mszę św. z okazji 35-lecia jego powstania. Mszę św. celebrował Ks. major St. Kaźmierczak - przy współudziale Księży Profesorów z tut. Wyższego Seminarium Duchownego wygłaszając na tej Mszy św. słowo Boże o charakterze patriotycznym. Podczas Mszy św. wystąpili soliści z tut. Chóru „Dzwon”, którym towarzyszył grą organową p. Wiktor Ławicki. Szkoda, że dla [red. w] tego rodzaju uroczystościach frekwencja jest b. mierna - jakby brak zrozumienia.

12 listopada 1978 - rozpoczęto na Mszy św. młodzieżowej o godz. 11:00 uroczyste „Triduum ku czci św. Stanisława Kostki”, Patrona młodzieży polskiej.

[s. 7]

Frekwencja na tej Mszy św. była przeogromna tak, że trudno było nawet młodzież pomieścić. Samo wychodzenie z kościoła spowodowało 10 minutowe opóźnienie Mszy następnej. Tridum to trwać będzie przez poniedziałek, wtorek i środę z pięcioma naukami w godzinach dogodnych dla młodzieży szkolnej. Jako ciekawostkę warto wspomnieć, że nauki prowadzi Ks. Jerzy Osiński, wikariusz z par. św. Michała, który w głoszone słowo wplata drobne melodie „diwalowskie” przy użyciu gitary, na której sam gra. Ogólnie młodzież b. mile ten rodzaj nabożeństwa akceptuje.

22 grudnia 1978 - tego dnia zakończono kapitalny remont organów w Kościele. Wykonawcą był p. Bernard Berendt w Wałcza - ogólny koszt wynosi ca 40 000,- zł.

24 grudnia 1978 - zbudowano „żłóbek” przy głównym ołtarzu, ca… [red. całość] b. dobrze przyjęte przez wiernych, dlatego że najważniejszym miejscem w kościele jest miejsce centralne - ołtarz główny. O północy Ks. Major odprawił tradycyjną „PASTERKĘ” przy współudziale ogromnej liczby wiernych. Na Mszy św. "pasterskiej" wydano około 600 Komunii św.

[s. 8]

31 grudnia 1978 - zakończono Rok Pański 1978 na Mszy św. o godz. 12:00 i odśpiewano hymn "CIEBIE BOŻE, WYSŁAWIAMY”. O godz. 24:00 dzwony kościoła garnizonowego obwieszczały miastu koniec i początek roku 1979.

 

ROK PAŃSKI 1979

1 stycznia 1979 - Nowy Rok rozpoczęto na Mszach św. wg. porządku niedzielnego tj. o godz. 9, 10, 11 i 12 przy b. niewielkiej liczbie wiernych. Taki stan spowodowany był prawdopodobnie wielkim i nagłym atakiem zimy. Obfite opady śniegu przy obniżonej temperaturze do 22 stopni poniżej 0.

11 luty 1979 - Nadszedł wielki dzień NAWIEDZENIE M. BOŻEJ w kopii obrazu M. BOŻEJ JASNOGÓRSKIEJ kościoła garnizonowego. Uroczystość tę poprzedziły misje nawiedzenia. Nauki od 1-9 lutego głosili ojcowie Redem-

[s. 9]

-ptoryści. Misje te zorganizował ksiądz proboszcz parafii św. Trójcy ks. prałat Kazimierz Sojka dla swojej parafii. Ponieważ kościół garnizonowy leży na terenie wspomnianej parafii. Wypadło żeby i on był nim objęty. Stąd każdego dnia o godz. 18:00 na Mszy św. głoszona była nauka misyjna - przynajmniej dla 600 osób. Ponadto ze względu na dużą liczbę miejsc siedzących zorganizowano nauki dla poszczególnych stanów. Dla kobiet - około 2500 osób. Dla mężczyzn - nieco mniej i młodzieży - około 800. W czasie trwania misji b. dużo spowiadano, a Komunii św. wydano około 6000. W pracy tej pomagali Ojcowie misjonarze i księża z parafii św. Trójcy.
W niedzielę zaś 11 lutego 1979 - na podstawie decyzji Władzy Duchownej – NAWIEDZENIE OBRAZU M.B. CZĘSTOCHOWSKIEJ kościoła garnizonowego. O godz. 15:00 wyruszyła procesja z Obrazem M.B. ulicami: Warszawską, Moniuszki, Marchlewskiego i Chrobrego do kościoła garnizonowego. Tu cała młodzież gnieźnieńska oddała hołd M. Bożej. Świątynia z tego tytułu była pięknie wystrojona. Dekoracje wg.

[s. 10]

pomysłu Ks. majora St. Kaźmierczaka wykonali jego współpracownicy. - Procesji z kościoła św. Trójcy towarzyszyła ogromna liczba wiernych, która też wypełniła świątynię po brzegi. Do kościoła przybył i brał udział Ks. biskup SZCZEPAN WESOŁY - sufragan gnieźnieński, delegat Ks. Prymasa dla polonii, stale przebywający w Rzymie. Po oddaniu hołdu przewodniczył procesji z kościoła garnizonowego ulicami: Chrobrego, Mieszka I, Mickiewicza, przez pl. 21 stycznia do Kościoła św. Wawrzyńca. - Trzeba tu powiedzieć, że kościół garnizonowy tak ogromnej liczby wiernych - jednorazowo - nie mieścił chyba nigdy. Jako pierwszy przed Obrazem zabrał głos Ks. Major mówiąc: „Maryjo, Matko nasza i Królowo: Ja, Twój niegodny sługa i gospodarz Twojego Domu wszak nosi on Twe imię - Królowej Polski, witam Cię czule i serdecznie w tej skromnej świątyni! Nie będę chyba w błędzie, gdy powiem, Tobie, Matko nasza i Królowo, dziś kłania się i oddaje Ci cześć oraz niezakłamany hołd, wszystek LUD BOŻY, który w tej świątyni wielbi Cię, podczas wszystkich zebrań Liturgicznych zwłaszcza Młodzież, która chętnie garnie

[s. 11]

się do ołtarza Twego Syna, a Pana naszego Jezusa Chrystusa - czego dowodem są wszystkie niedziele roku liturgicznego, a także rekolekcje odprawiane ku czci jej Patrona, św. Stanisława Kostki oraz w okresie Wielkiego Postu. Jako gospodarz Twojej świątyni potwierdzam to z pełną odpowiedzialnością. Dlatego dziś oddaję jej szczególny głos wraz z jej Czcigodnymi Duszpasterzami, Księżmi Prefektami wszystkich parafii gnieźnieńskich, których szczególnie noszę w sercu i jestem im szczerze oddany. Matko nasza Królowo! Fakt, że jesteś wśród nas, wśród LUDU Twego niech będzie dowodem tego, co mówię.
Matko nasza i Królowo! Przy tej okazji chciałbym wyrazić swoją wielką wdzięczność Wielce Czcigodnej Władzy Duchownej Księdzu Kardynałowi Stefanowi na czele, jego Biskupom Pomocniczym, Księdzu GENERALNEMU DZIEKANOWI W. Polskiego i aktualnie będącym odpowiedzialnymi za duszpasterstwo we wszystkich parafiach gnieźnieńskich - za szczególny stosunek do Twojej i Twojego Syna świątyni. Wdzięczność ta niech będzie wyrazem hołdu mojego i naszej szlachetnej młodzieży, Matko nasza i Królowo! Stajemy dziś przed Tobą pełni wdzięczności i pełni

[s. 12]

skruchy zarazem oraz poczucia wielkiej odpowiedzialności - za wierność Bogu, Krzyżowi, Ewangelii, Kościołowi świętemu, Jego Pasterzom i Ojczyźnie naszej - nie szczędząc sił dla Ciebie, Matki naszej i najlepszego OJCA wszystkich narodów ziemi Matko Nasza! Chcemy dziś i zawsze pamiętać że Ty jesteś Matką naszej DROGI, PRAWDY, ŻYCIA, że w Twoim świętym macierzyńskim obliczu rozpoznajemy Twojego Syna, a Pana naszego , do którego nas zawsze prowadzisz.
Matko nasza i Królowo! Umocnij nasze serca i złóż je przed Oblicze Boga. W Twoje dłonie składamy naszą przeszłość i przyszłość, całe nasze życie narodowe i społeczne, Kościół święty, Ojca św. JANA PAWŁA II, duchowieństwo i cały LUD BOŻY. Prowadź nas, Maryjo, do Niebieskiej Ojczyzny i bądź zawsze nam  najczulszą Matką!”
Po tych słowach zabrała głos młodzież na około pół godziny. W sumie nabożeństwo to trwało 50 min. Po nim ruszyła procesja do kościoła św. Wawrzyńca. Trzeba tu powiedzieć - że mimo srogiej zimy - mieliśmy wyjątkową pogodę - świeciło słońce, a mrozu było tylko -2 stopnie C. Stąd wiernych na trasie przynajmniej 10 tys.

[s. 13]

28 luty 1979 - Środa Popielcowa, dziś rozpoczęłto Wielki Post przy udziale dość sporej gromadki wiernych (ca 500) niemal wszyscy przystąpili do Komunii św. - odprawiliśmy dwie Msze św. jedna rano o godz. 7:30 i o godz. 18:00 większość ludzi była wieczorem. Wszyscy posypali sobie głowy popiołem.
 - W najbliższy piątek będziemy sprawować Drogę Krzyżową a w niedzielę Gorzkie Żale z kazaniem pasyjnym, które głosić będzie ks. Jerzy Osiński.

8 kwietnia 1979 - Dzisiaj rozpoczęliśmy rekolekcje dla młodzieży gnieźnieńskiej pod kierunkiem Ks. Zenon Rubacha - trwać one będą trzy dni.

12 kwietnia 1979 - Przygotowano rano ołtarz wystawienia, by wieczorem Mszą św. Wieczerzy Pańskiej rozpocząć uroczyste Triduum Sacrum. Na wieczorną Mszę św. zgromadziło się około 250 osób, którzy też przystąpili do Komunii św.

13 kwietnia 1979 - W. Piątek o 18:00 sprawowano Drogę Krzyżową liturgię W. Piątkową i uroczyste przeniesienie N. Skar. do uprzednio zbudowanego B. Grobu.

[s. 14]

14 kwietnia 1979 - W. Sobota - ceremonię Wigilii paschalnej rozpoczęto późnym wieczorem - godz. 19:30 z powodu ustawicznej pielgrzymki do Bożego Grobu. Na ceremoniach pozostała stosunkowa mała liczba wiernych - około 200 osób. Którzy też przystąpili do Komunii św.

15 kwietnia 1979 - Niedz.[iela] Zmartwychw.[stania] Pańskiego wczesnym rankiem odprawiono REZUREKCJĘ następnie Msze św. o 10:00, 11:00, 12:00. Całość prowadził Ks. Kapelan - wierni gremialnie przystąpili do Komunii św.

22 kwietnia 1979 - DNI WOJCIECHOWE. Frekwencja wiernych z tego powodu do kościoła garnizonowego tradycyjnie j. b. osłabiona. Porządek nabożeństw trzeba jednak zachować.

3 maja 1979 - PATRONALNE ŚWIĘTO kościoła garnizonowego - rano były dwie Msze św. - trzecia uroczysta wieczorem, którą sprawował Ks. Alojzy Kudlirski, referent sądu Metropol.[italnego] - a słowo Boże wygłosił Ks. Jerzy Osiński, wik. par. św. Michała - po Mszy św. odprawiono nabożeństwo do M.B. Nabożeństwo zakończono pieśnią „Boże coś Polskę”.

[s. 15]

25 maja 1979 - Trwały wielkie dni przygotowania kościoła i wiernych na przyjęcie DOSTOJNEGO PIELGRZYMA w osobie JANA PAWŁA II. Kościół ozdobiono różnymi emblematami i państwowymi i kościelnymi zarówno jego wnętrze jak i na zewnątrz. Oświetlono wieżę i ozdobiono państwowymi i kościelnymi flagami.
 - Wiernym natomiast przedstawiono sylwetkę Ojca św. podczas nabożeństwa i w każdej chwili okazję do spowiedzi św.

2 czerwca 1979 - Całonocne „czuwanie” przed przyjazdem OJCA ŚW. do Gniezna - od godz. 3-ciej nad ranem rozpoczęto udzielanie Komunii św. i zapewnienie możliwości się spowiadania.
Penitentów była ogromna liczba. Od 6:00 rozpoczętą celebrację Mszy św. i powtarzano co godzinę aż do 11:00 - pomagali przyjezdni Księża goście. - Komunii św. wydano tego dnia około 3700 - pracy wiele wszystko ku zadowoleniu wiernych

[s. 16]

trzeba mocno podkreślić, że w dniach pobytu OJCA ŚWIĘTEGO w jego kraju ojczystym od 2 - 10 czerwca 1979 - wierni i licznie przystępowali do Komunii św. - ofiarując wskutek licznych zachęt, na intencję OJCA ŚWIĘTEGO.
 - Po wyjeździe OJCA ŚWIĘTEGO nastąpił okres większego spokoju w pracy duszpasterskiej.

21 czerwca 1979 - W dniach od 21 - 23 06 br. do Gniezna powróciła Matka Boża w Jej Cudownym Obrazie Jasnogórskim. Były to ostatnie dni Jej pielgrzymowania po Archidiecezji Gnieźnieńskiej - napływ wiernych z tego powodu do kościoła garnizonowego, który nosi imię N.M.P. królowej Polski był znacznie liczniejszy.

Dnia 23.06.1979 uroczyście pożegnano Kopię Cudownego Obrazu procesją przy współudziale Episkopatu, ogromnej liczby księży i niezliczonego tłumu wiernych, procesji towarzyszyły piękne dzwony kościoła garnizonowego

[s. 17]

1 września 1979 - Ksiądz Major odprawił uroczystą Mszę św. za poległych z racji 40-lecia wybuchu II wojny światowej.
Tego samego dnia o godz. 19:00 Księża Prefekci Mszą św. koncelebrowaną zainaugurowali w kościele garnizonowym nowy rok szkolny i katechetyczny przy współudziale licznej młodzieży z całego miasta Gniezna.

16 września 1979 - Na Mszy św. młodzieżowej o 11:00 rozpoczęto święte dni skupienia dla młodzieży żeńskiej i męskiej przed uroczystością i św. Stanisława Kostki. - Tym świętym dniom przewodniczył nowy prefekt młodzieżowy przy tut. Katedrze Ks. Jan Andrzejczak.
Na zakończenie uroczystą Mszę św. odprawił Ks. Dziekan Tadeusz Pomin przy współudziale wszystkich Księży Prefektów i Księdza Majora - udzielono 2160 Komunii św. - zatem frekwencja młodzieży ku pełnemu zadowoleniu

[s. 18]

27.09.1979 - Odszedł wierny ministrant Ryszard Pater który przez 8 lat wiernej służby przy ołtarzu w kościele garnizonowym wybrał sobie stan kapłański wstępując do Prymasowskiego Seminarium Duchownego w Gnieźnie. Fakt ten dla Ks. Majora jest szczególnej wagi, gdyż przy jego „boku” zrodziło się nowe powołanie kapłańskie.

1 października 1979 - rozpoczęto nabożeństwa RÓŻAŃCOWE z czytankami z Biblioteki Kaznodziejskiej na nabożeństwach tych gromadzi się spora liczba wiernych.

25 października 1979 - przeprowadzono czyszczenie pieców gazowych przed nadchodzącym okresem zimowym dla ogrzania kościoła.
 - Zabieg ten były konieczny, gdyż proktowana [projektowana - Red.] modernizacja tegoż ogrzewania w kościele spotkała się z trudnościami zawinionymi przez wykonawców - głównie przez niedostarczenie pieca i oprzyrządowania.

[s. 19]

25 listopada 1979 - Na podstawie zarządzenia Episkopatu Polski dot.[yczącego] stanu liczebnego na Mszach św. - przeprowadzono również i w kościele garnizonowym liczenie uczestników.
 - I tak na Mszach św. policzono:

Godz. 9:00: mężczyźni 62, kobiety 260
Komunia św.: mężczyzn 7, kobiet 46

Godz. 10:00: mężczyźni 126, kobiety 287
Komunia św.: mężczyzn 8, kobiet 38 młodzież

Godz. 11:00: mężczyźni 384, kobiety 568
Komunia św.: mężczyzn 11, kobiet 63

Godz. 12:00: mężczyźni 213, kobiety 491
Komunia św.: mężczyzn 1, kobiet 32

Razem we Mszy św. wzięło udział: mężczyzn 785, kobiet 1606,
W tym do komunii świętej przystąpiło: mężczyzn 27, kobiet 179,

Razem 2391; Komunii świętych 196

9 grudnia 1979 II Niedziela Adwentu. O godz. 16:00 wyświetlano pełnometrażowy film pt. PIELGRZYM - w kolorze. Jest to wspaniałe dzieło o pielgrzymce Ojca św. Świętego JANA PAWŁA II do swojego kraju ojczystego. Szczególnie Warszawy, Gniezna, Częstochowy i Krakowa - w dniach 2-10.06. 1979 r. Film był doskonale przyjęty przez wiernych przychodzących do kościoła garnizonowego i nie tylko. Świadczyła o tym ogromna liczba wiernych, którzy mieli nowe przeżycie tej niecodziennej pielgrzymki.

[s. 20]

24 grudnia 1979 WIGILIA BOŻEGO NARODZENIA. Zbudowano w głównym ołtarzu żłóbek i prezbiterium przybrano choinkami. Punktem kulminacyjnym była Msza św. o północy tzw. PASTERKA, którą celebrował ks. mjr St. Kaźmierczak. Zebrało się b. dużo wiernych, tak że kościół pękał w szwach. Msza św. ofiarowana była w intencji Dobrodziejów i Sympatyków kościoła garnizonowego. Do Komunii św. przystąpiła ogromna liczba wiernych. Sama Komunia trwała 32 minuty - wydano około 1000 Komunii św. Na tej Mszy św. wystąpiła orkiestra 7-osobowa. Całość wypadła imponująco.
Nazajutrz celebrację w rozpoczęto o 10:00, następnie o 11:00. Na Mszy św. o godzinie 12:00 wystąpiła również orkiestra podobnie też z urocz. Św. Szczepana I-go Męczennika.

31 grudnia 1979 - o godzinie 18:00 Mszą św. dziękczynną zakończoną miniony rok 1979. Mszę św. celebrował ks. mjr. St. Kaźmierczak wygłaszając homilię na temat dziękczynienia. Wiernych nie było wiele - ca 180 osób - wszyscy jednak przystąpili do Kom. Św.

[s. 21]


ROK PAŃSKI 1980

O godz. 0:00 dzwony kościoła garnizonowego obwieściły jego rozpoczęcie!!
W godzinach porannych odprawiono Msze św. według obrządku niedzielnego.
Frekwencja wiernych była bardzo mała jedynie o 12:00 zadowalająca.

10 lutego 1980 – NIEDZIELA V ZWYKŁA. W pierwsza rocznicę NAWIEDZENIA KOPII OBRAZU M. B. JASNOGÓRSKIEJ zorganizowano odnowienie misji przed NAWIEDZENIEM w ramach parafii św. Trójcy , na której terenie stoi kościół garnizonowy.
Porządek został ustalony z księdzem prob. Kazimierzem Sojką i przedstawiał się następująco:
- Niedziela 10.02.1980:
godz. 9:00 Msza św. z nauką misyjną
godz. 10:00 Msza św. z nauką misyjną
godz. 11:00 Msza św. z nauką misyjną dla młodzieży szkolnej i pozaszkolnej
godz. 12:00 Msza św. z nauką misyjną
godz. 17:00 Msza św. z nauką stanową dla mężczyzn i niewiast

- Poniedziałek – 11.02.1980
godz. 17:00 Msza św. z nauką misyjną dla dzieci
godz. 18:00 Msza św. z nauką misyjną ogólną
godz. 19:00 Nauka stanowa dla młodzieży szkolnej i pozaszkolnej
- od godz. 16:00 okazja do spowiedzi

- Wtorek – 12.02.1980
godz. 15:30 Spowiedź dla dzieci i młodzieży
godz. 16:30 Msza św. dla dzieci i młodzieży z nauka misyjną
godz. 18:00 Msza św. z nauką misyjną

- ŚRODA - 13.02.1980
Godz. 17:00 nabożeństwo wspomnienia I rocznicy, na które złożyły się hołdy dzieci, młodzieży, matek i ojców - tak jak przed rokiem. Poszczególne delegacje składały kwiaty na ołtarzu M. Bożej - następnie O. Misjonarz wygłosił płomienne kazanie.

Godz. 18:00 Msza św. z komunią generalną - prawie wszyscy obecni ją przyjęli – komunikowało 4 księży – komunii św. wydano ok 1000.

 - Odnowienie trzeba uznać za udane

[s. 23]

24 lutego 1980 - I NIEDZIELA W. POSTU o godz. 18:00 GORZKIE ŻALE z kazaniem pasyjnym, które głosił Ks. Jerzy Kozłowski z parafii św. Michała w Gnieźnie - frekwencja wiernych była zadowalająca - około 300 osób.

14 marca 1980 - Wyświetlono film „PIELGRZYM” o papieżu JANIE PAWLE II i Jego pielgrzymce do Ojczyzny w dniach2-10.VI.79 - obejrzało około 700 osób - Były dwie projekcje: jedna o godz.16:30, druga o godz. 19:00 w przerwie odprawiono Msz św. – większość wiernych na niej pozostała!

24 marca 1980- Firma Dekarska p. Cyryla Jędrzejczaka zagłosiła swoją gotowość do wykonywania prac pokrycia dachowego na kościele garnizonowym. Zaraz też ks. major St. Kaźmierczak pojechał do J.W. 1496 celem wydania części blachy, papy i tarcicy by zapewnić pierwsze kroki tej poważnej inwestycji. Odebrano 2,2 tony blachy i przywieziono do J.W. 1125 do pocięcia na mniejsze arkusze na gilotynie elektrycznej.

[s. 24]

25 marca 1980 - Dekarze przystąpili do budowy rusztowań zabezpieczających przechodniów koło kościoła. Będzie to trwać kilka dni.

30 marca 1980 - Dzisiaj NIEDZIELA PALMOWA - o 11:00 na Mszy św. młodzieżowej rozpoczęto wielkopostne rekolekcje dla młodzieży całego GNIEZNA pod przewodnictwem księdza dra Jana Szrejtera, wik. parafii Św. Trójcy - Rekolekcje trwały przez trzy dni tzn. poniedziałek, wtorek i środę godz. o 8:00, 13:00, 14:00, 15:00 i wieczorem o godz. 19:00.
Spowiadano każdego dnia przed i po naukach. W tym roku każda nauka głoszona była w czasie Mszy św., które w tym celu były sprawowane. Frekwencja młodzieży była zadowalająca. Ogółem wydano około 2500 Komunii św. Pierwszą Mszę świętą rekolekcyjną odprawił Ks. Dziekan dekanatu gnieźnieńskiego ks. Tadeusz Pomin, proboszcz parafii św. Michała.
 - o 12:00 odprawiono uroczystą Mszę św. z poświęceniem palm na pamiątkę uroczystego wjazdu Chrystusa Pana do Jerozolimy.

[s. 25]
4 kwietnia 1980 - Przygotowano Kościoł do ceremonii Wielkiego Tygodnia: Wielkiego Czwartku, Wielkiego Piątku i Wielkiej Soboty wraz z Bożym Grobem na czele.

 - Rezurekcję w NIEDZIELĘ ZMARTWYCHWSTANIA odprawiono o 6:00 rano. Trzeba tu podkreślić, że ze względu na przesunięcie czasu z zimowego na czas letni - uroczystość zmartwychwstania była nieudana. Słowem zmiana ta wprowadziła dużo zamieszania!

8 kwietnia 1980 - Firma Dekarska rozpoczęła rozbiórkę starego pokrycia dachu na kościele.

3 maja 1980 - UROCZYSTOŚĆ NMP Królowej Polski - święto patronalne kościoła garnizonowego. Uroczystą sumę odpustową przy współudziale Księży Prefektów Przedstawicieli Kurii Metropolitalnej i Profesorów Seminarium Duchownego odprawił ks. Dr Marian Aleksandrowicz, referent Arcybiskupiego Archiwum. Słowo Boże wygłosił Ks. mgr Zbigniew Kapturczak. Nad całością czuwał ks. mjr Stanisław Kaźmierczak. Oprawą muzyczną kierował pan W. Ławicki. Tym razem wiernych było b. mało około 250.

[s. 26]

7 maja 1980 - Dzisiaj Probostwu Garnizonu w Gnieźnie przekazano nową siedzibę - plebanię przy ul. Bolesława Chrobrego 13.
W akcie przekazania uczestniczyli: z upoważnienia Generalnego Dziekana Wojska Polskiego ks. płk Dra Juliana Humeńskiego i przedstawicieli GZP w Warszawie proboszcz Garnizonu Gniezno ks. mjr Stanisław Kaźmierczak i długoletni pracownik przy kościele garnizonowym p. Wiktor Ławicki.
Ze strony Szefostwa Zakwaterowania i Budownictwa SOW Szef Oddziału III T U M ob. ppłk Tadeusz Wiśniewski i Ob. ppłk Jan Klimczak z WRZKB Poznań.
Garnizon Gnieźnieński reprezentowali ob. mjr Stefan Kępa i ob. inż. Bogdan Wojciechowski.
Aktem tym budynek przy ul. Bolesława Chrobrego 13 przeszedł do całkowitej dyspozycji proboszcza Garnizonu Gniezno, który tym samym stał się pełnomocnym użytkownikiem. Podpisy:
[red. Poniżej widnieje 5 podpisów odręcznych nieczytelnych]

[s. 27]

29 maja 1980 - W nowej siedzibie Probostwa Garnizonu przy ul. Chrobrego 13 stolarz p. Matelkiewicz przystąpił do budowy ścianki działowej - kuchni i łazienki - w ciągu dwóch dni zrobił drewnianą konstrukcję, odrzwia i osadził dwoje drzwi - zaraz potem p. Wysocki - murarz - przystąpił do obijania ustawionej konstrukcji płytami wiórowo - betonowymi. Płyty te pokryto siatką „topiec” i następnie otynkowano. Pomiędzy płyty włożono tzw. watę przemysłową - dźwiękochłonną.
Równocześnie wykonano instalację elektryczną, którą wykonał p. Hyży z J.W.1496. Wszystkie te prace wykonano w obecności Ks. Majora, który za nie był odpowiedzialny.

30 maja 1980 - Usługowa Spółdzielnia Inwalidów w Gnieźnie przy ul. 22. Lipca 13 dostarczyła wszystkie potrzebne materiały do instalacji wodno-kanalizacyjnej, gazowej i centralnego ogrzewania, równocześnie powzięła zobowiązanie ich wykonania. Pracami instalacyjnymi kierować będzie kierownik Spółdzielni p. Krzysztof Durczak.
[Podpis: Widziałem dnia 4.06.1980 r.]
[Podpisano: Generalny Dziekan WP pułkownik Julian Humeński]

[s. 28]

9 lipca 1980 - Minęło 40 dni. Pan Zdzisław Karwacki, brygadzista ze Spółdzielni Usługowej Inwalidów zameldował Ks. Majorowi Stanisławowi Kaźmierczakowi o wykonaniu instalacji centralnego ogrzewania w siedzibie Probostwa Garnizonu przy ul. Bolesława Chrobrego 13. Nastąpiła wielka radość i przystąpiono do pierwszego rozpalania kotła. - Ale zanim to nastąpiło napotkano na wiele trudności. Pierwszą taką trudnością było ubranie wybranie odpowiedniego komina. O tym zadecydowała komisja tutejszej Spółdzielni Kominiarskiej ze swym prezesem p. Kaczmarkiem. Zaraz przystąpiono do budowy „czopucha” o długości 3,5 m i przekroju 30 x 30 cm.
Zanim to nastąpiło trzeba było zrobić odpowiedni wykop by wejść z parteru do piwnicy przez potężny fundament zbudowany z samych głazów - tego dzieła podjął się p. Wysocki - wspomniany już wyżej murarz. Po założeniu fundamentu do tego skomplikowanego czopucha przystąpił do budowania cegłą szamotową i odpowiednią zaprawą.

[s. 29]

Nie mniejszą nie mniejszą trudnością było zdobycie pieca – kotła. Ks. Major „objechał” kilka województw i wiele miast wykorzystując przy tym wszystkie znajomości aż w końcu przywiózł ze ŚREMU z placówki G-esowskiej, kocioł o powierzchni 3 m2 tzw. powierzchni ogrzewczej typu KZ5. W ocenie fachowców zupełnie wystarczający do tego obiektu.

14 lipca 1980 - Na przygotowanym uprzednio fundamencie postawiono piec. Przystąpiono też zaraz do odpowiedniego połączenia. Parę dni później nastąpiło „podpalenie” pieca. Próba ta nie przyniosła spodziewanego efektu. Z powodu braku tak zwanego „cugu” zadymiono cały dom - otwarto wszystkie drzwi i okna było to prawdziwe przykre widowisko. Dopiero nazajutrz próba się udała. Kocioł rozpalano wolno, aż „złapał” odpowiedni ciąg i okazało się, że instalacja grzewcza i całe oprzyrządowanie jest sprawne.

[s. 30]

18 lipca 1980 - Zakończono prace wodno-kanalizacyjne. - Dwie łazienki z wannami umywalkami, muszlami klozetowymi, zlewozmywakiem w kuchni itp. - Trwają prace murarskie - wymiana wszystkich drzwi w części mieszkalnej - dostarczonych przez J.W. 1496. Dopasowania wszystkich drzwi podjął się sam Ks. Major, gdyż nie mógł się doprosić o przysłanie stolarza w tym celu. Otynkowano wszystkie narożniki ścian gdzie uprzednio stały piece kaflowe. Prace te trwały około 1 miesiąca - trzeba powiedzieć, że była to najcięższa i najbrudniejsza robota.

9 sierpnia 1980 - Zakończono wszystkie prace murarskie wartości 40 tys. zł. Oprócz prac w budynku zrobiono też i zewnętrzne: otynkowanie podmurówki, oparkowania, śmietnika itp. - Zapowiedziano niebawem przyjście ekipy malarskiej. Dopiero po tygodniu oczekiwania, zjawiała się brygada BIB. Pracowali 4 dni. Nawiasem mówiąc narobili więcej szkody niż pożytku i zostali odwołani, bowiem wykonywali pracę na plebanii.

[s. 31]

25 sierpnia 1980 - Nie pozwolono na prywatny resort. W to miejsce przysłano czterech rezerwistów, którzy nie mieli pojęcia o pracach malarskich, aż przykro było patrzeć na ich pracę. Na skutek interwencji Ks. Majora odwołano ich od tej pracy i znowu beznadziejne oczekiwanie!!

1 września 1980 - Rano o godzinie 7:30 odprawiono uroczystą Mszę św. ku upamiętnieniu 41 rocznicy wybuchu II Wojny Światowej. Głównym celebransem był Ks. Major który, wygłosił odpowiednią homilię. Grał p. W. Ławicki, a wtórował mu solową grą na skrzypcach zaproszony gość. - Wieczorem tego dnia o godz. 19:00 była uroczysta Msza św. dla młodzieży całego m. Gniezna na rozpoczęcie roku szkolnego i katechetycznego 1980/1981. Frekwencja była nadspodziewana. Do Komunii na tej Mszy św. przystąpiło ponad 1200 osób. Być może, że ten ogromną liczbę można zawdzięczać niepokojom strajkowym i zrozumieniu, że PRAWDĄ jest tylko JEZUS - CHRYSTUS.

[s. 31a]

14 września1980 - Rozpoczęto TRIDUUM SACRUM przed uroczystością św. Stanisława Kostki, Patrona młodzieży. Tegoroczne dni skupienia dla młodzieży całego Gniezna prowadził ks. Ryszard Balik, nowy prefekt przy parafii św. Trójcy. Nauki głoszone były przez trzy dni na Mszach św. o godz. 8:00, 13:00, 14:00, 15:00 i o godz. 19:00. Spowiedzi słuchano przed i w czasie Mszy św. Do Komunii św. przystępowali wszyscy biorący udział.

Na zakończenie – w samą uroczystość - o godz. 19:00 Mszę św. odprawił Ks. Dziekan dziekantu gnieźnieńskiego Ks. kanonik Tadeusz Pomin, który też wygłosił ostatnią konferencję. Wyraził też wielkie zadowolenie z dobrej frekwencji młodzieży. Istotnie, miarą i oceną udanych czy nieudanych DNI SKUPIENIA jest zawsze ilość wydanych Komunii św. Tym razem wydano 3700 a więc b. dużo. Trzeba tu podkreślić, że wielu codziennie przyjmowało Komunię św. Słowem - były to DNI bardzo udane. Ostatnie słowo miał przewodniczący księży prefektów Ks. mgr H. Jankowski, który podziękował Ks. Rekolekcjoniście, Ks. Dziekanowi, Ks. Majorowi, p. organiście i Spowiednikom za pomoc w konfesjonale, młodzieży za uczestnictwo.

[s. 32]

15 września 1980 - Stwierdzono kradzież wot z gablotki nad figurą Najśw.[iętszego] Serca Pana Jezusa.

18 września 1980 - Po długim oczekiwaniu na grupę malarzy z J.W. skierowano do prac malarskich w plebanii czterech rezerwistów. Początek był b. pomyślny lecz niedługo. Z każdym dniem coraz gorzej. Na domiar złego odwołano tę grupę do innej pracy. Po odpowiedniej interwencji Ks. Majora, ostatecznie zadecydowano o znalezienie wykonawcy prac malarskich. Znowu prawie beznadziejny kłopot. Ks. Major wykorzystał wszystkie swoje znajomości. Aż wreszcie b. przychylnie ustosunkowała się Dyrekcja Spółdzielni „Remo-Bud” do tej sprawy. Poleciła dokonać wszelkie formalności i prace ostatecznie przyjęto.

Formalne zlecenie otrzymano z J.W. 1496. Obecnie czeka się na rozpoczęcie pracy. Tymczasem mistrz stolarski wykonuje niezbędne naprawy okien, które się nie zamykają, podobnie drzwi: zepsute zamki pogwałcone okucia itp. Poza tym poziomuje się w jednym pokoju mieszkalnym podłogę, która ma straszny spad bo około 12 cm.

[s. 33]

6 października 1980 – Po długim oczekiwaniu zgłosiła się brygada p. Zb. Gadzińskiego ze Spółdz. Pracy „Rem-Bud” ze swoim wyposażeniem i przystąpiła do wykonywania prac malarskich. Początek zapowiada się b. dobrze. Oby tak dalej.

7 października 1980 – Zgłosiła się komisja i nadzór techniczny z J.W. z p. B. Wojciechowskim na czele, p. Cyryl Andrzejczak, wykonawca pokrycia dachowego, Ks. mjr. St. Kaźmierczak i p. W. Ławicki celem ostatecznego odbioru prac dekarskich i instalacji odgromowej na dachu kościoła. Prace te przyjęto bez zastrzeżeń. Przy tej sposobności zakwalifikowano stożek wieży do bezwzględnego spoinowania. Pracę tę zlecono Wielobranżowej Spół. przy ul. Warszawskiej 8. Jak dotąd nie ma wykonawcy.

15 października 1980 – Pan Andrzej Wąsik, mistrz ślusarski z ul. Myśliwieckiej 32 wykonał metalową nadbudowę komina i osadził na właściwym miejscu. Następnego dnia p. Wysocki podmurował jego podstawę.

[s. 34]

 - Trwają prace malarskie ku wielkiemu zadowoleniu gospodarza.
 - Równocześnie p. W. Koperski porządkuje i przygotowuje na zimę kwiaty i róże w ogrodzeniu.

17 października 1980 – pomalowano parkan siedziby i siatki ochronne witraży dla kościoła.

20 października 1980 – przystąpiono do montowania siatek ochronnych witraży kościoła. Prace te trwać będą kilka dni. Równocześnie witraże od strony zewnętrznej są myte i malowane ramy okienne. Robią to dwaj panowie na specjalne zlecenie.

22 października 1980 - zbliża się koniec prac malarskich na plebanii. Dostarczono zamówione uprzednio odpowiednie wykładziny podłogowe, które kłaść będą panowie malarze w tym samym składzie ze Spółdzielni „Remo - Bud”.

27 października 1980 - położono pierwsze wykładziny. Zbliża się

[s. 35]

wyraźny koniec prac remontowych plebanii.

10 listopada 1980 - Ekipa wykonawców prac malarskich pp. Edward Woźny, Korzępa Grzegorz, Starczyński Ryszard, Słupczyński Marek z p. Zbigniewem Gadzińskim, brygadzistą tej grupy - zameldowała o ich zakończeniu. S kolei [Z kolei - Red.]nastąpił techniczny odbiór.

13 listopada 1980 - Ks. Proboszcz Garnizonu Gniezno Ks. Stanisław Kaźmierczak przeprowadził się do nowej siedziby. Pomagali przy tym żołnierze J.W. 1496 i p. Wiktor Ławicki. Stare mieszkanie przy ul. Mieszka I 36 m 17 przekazano zgodnie z rozkazem Wojskowej Administracji Koszar przy JW. 1496.
- A oto krótka historia przywrócenia plebanii przy ul. Bol. Chrobrego 13.

Urząd ds. Wyznań w Warszawie w roku 1968 porządkując stan majątkowy Probostwa  Garnizonu w Gnieźnie polecił Władzom m. Gniezna przyznać i przekazać kościół i b. plebanię

[s. 36]

Probostwu Garnizonu. Polecając przy tym wpisać do ksiąg wieczystych omawiany majątek na skarb Państwa Konkretnie na MON.

- Korzystając z tego faktu przekazałem odpowiednią informację dnia 25.10.1974 r. Ks. Generalnemu Dziekanowi WP.

- Ks. Generalny Dziekan płk Dr Julian Humeński natychmiast skierował pismem dnia 19.11.1974 r. Nr 334 podanie do Szefostwa Służby Zakwaterowania i Budownictwa SOW we Wrocławiu o przyznanie budynku b. plebanii na potrzeby probostwa.

- Na skutek braku odpowiedzi Generalny Dziekan pismem z dnia 4.12.1975 r. Nr 283
ponowił prośbę o tę sprawę.

- W odpowiedzi otrzymano informację z SSZ i B SOW pismem Nr 1004/II z dnia 30.01.1976 r., że „do czasu zaistnienia sprzyjających warunków siedziba probostwa musi być prywatne mieszkanie kapelana”.

- Minęło parę lat! Wreszcie Delegatura WSW, która zajmowała ostatnio budynek otrzymała rozkaz jego opuszczenia. Tymczasem Generalny Dziekan znowu przypomniał się w tej sprawie pismem z dnia 6.11.1978 Nr 264.W rezultacie Delegatura WSW opuściła zajmowaną plebanię dnia 2.07.1979 r.

- Rozpoczęły się nowe trudności. Powodowały

[s. 37]

je inne czynniki wcale nie związane z wojskiem. Budynek stał pusty i bardziej niszczał.
 - Ks. Proboszcz bieżąco informował Generalny Dziekanat o faktycznym stanie rzeczy.
Dlatego po raz enty Ks. Generalny Dziekan pismem z dnia 14.08.1979 r. Nr 232 wystąpił w tej sprawie, aż wreszcie Szefostwo Służby Zakwaterowania i Budownictwa SOW pismem Nr 1731/II z dnia 30.04.1980 r. powołując się na rozkaz MON przyznało budynek na rzecz Probostwa Garnizonu Gniezno z poleceniem zmiany z biurowego na mieszkalny, a dopilnowaniem tej sprawy obarczono Księdza Kapelana.

 - Aktu przekazania dokonano dnia 7.05.1980 r. przy udziale przedstawicieli WRZKB Poznań i WAK J.W. 1496 wręczając uroczyście klucze Ks. majorowi Stanisławowi Kaźmierczakowi, aktualnemu proboszczowi Garnizonu Gniezno,

 - Z kolei zaraz przystąpiono do generalnego remontu, ponieważ poprzedni użytkownicy zostawili go w stanie opłakania godnym.

 - W pierwszym rzędzie przystąpiono do budowy nowej – dotąd nieistniejącej instalacji centralnego ogrzewania. Wykonawstwo zapewniła Spółdzielni Usługowa „Inwalidów” w Gnieźnie, przy [ulicy]

[s. 38]

22 lipca 13 – z kierownikiem p. Krzysztofem Durczakiem.

 - Równocześnie trwały prace murarskie których prywatnie podjął się p. Wysocki z Gniezna. Wymieniono też wszystkie drzwi na I piętrze, a także okna od strony zachodnio-północnej (w sumie 7 szt., które na specjalne zlecenie zrobił p. Wł. Nowakowski z ul. Warszawskiej 38.) – Inne okna wymagały konkretnej naprawy ze zdzieraniem starej farby łącznie, gdyż nie można było ich zamknąć. Przy tej sposobności wymieniono wiele szyb – nierzadko celowo wybitych.

 - Uzdrowiono instalację elektryczną a także telefoniczną, które w dużej mierze wykonał ks. Kapelan, jako że ma m.in. zawód elektryka.

 - W związku z budową c. ogrzewania okazało się, że trzeba przebudować komin, na podstawie decyzji Spółdz. Kominiarskiej z p. prezesem Kaczmarkiem na czele. Musiano zbudować ogromny czopuch o długości 3,5 m i przekroju 30 x 30 cm. Zalecono też przedłużenie komina za zewnątrz. Nadbudowę metalową o wysokości 2,5 m wykonał p. A.

[s. 39]

Wąsik, mistrz ślusarski z ul. Myśliwieckiej 32.
 - Wymieniono także podłogę korytarza głównego wejścia. Jedną pokojową całkowicie zerwano i doprowadzono do właściwego poziomu.
 - Usunięto wszystkie piece kaflowe z całego budynku. Powstałe po nich wyrwy wyrównano.
 - W wielu pokojach wymieniono spróchniałe listwy podłogowe.
 - Do wszystkich drzwi zaprawiono nowe zamki z całym osprzętem.
 - Naprawiono główną bramę wyjazdową, uruchomiono , nieczynną dotąd furtkę i opatrzono zamkiem patentowym.
 - Prace malarskie wraz z wykładzinami podłogowymi wykonała Spółdz. Pracy „Remo - Bud” z ul. Dalkowskiej 2 wspaniałą brygadą p. Zbigniewa Gadzińskiego, w terminie od 6.10. do 10.11.1980 r.

Warto tu podkreślić, że wszystkie prace są wykonane ku pełnemu zadowoleniu nowego gospodarza.
 - Dnia 13.11.1980 r. aby szczęśliwiej trzynastki dopełnić – Ks. mjr Stanisław Kaźmierczak przeprowadził się do nowej siedziby. 
 - Nastąpił okres urządzenia mieszkania i pomieszczeń służbowych.
 - Dnia 14.11.1980 - UT Gniezno przeniósł nr telefonu 15-30 na nowe miejsce.

[Podpisano: Ks. mjr St. Kaźmierczak]
W dniu poświecenia plebanii
- dnia 3 grudnia 1980 –
[W prawym dolnym rogu: Verte!]

[ s. 40]

27 grudnia 1980 – jak co roku przed uroczystością Bożego Narodzenia  zbudowano żłobek w głównym ołtarzu, przy którym pomagali p. W. Ławicki i ministranci.
O północy w wigilię B. Narodzenia poświęcono żłobek przy wtórze pieśni „Wśród nocnej ciszy”, której towarzyszyła orkiestra dęta kolejarzy. Następnie odprawiono uroczystą „Pasterkę” w tej samej oprawie muzycznej. Głównym celebransem tych uroczystości „Bożonarodzeniowych” był sam proboszcz garnizonu Ks. mjr Kaźmierczak. W I święto B. Narodzenia jak i w uroczystość św. Szczepana zachowany był porządek nabożeństw jak w każdą niedzielę.

30 grudnia 1980 - dzisiaj o godz. 18:00 uroczystym nabożeństwem zakończono rok Pański 1980. - Po liturgii słowa i okolicznościową homilią na temat słowa „Amen”, którą głosił Ks. Major – klęcząco odśpiewano SUPLIKACJĘ wraz z modlitwą za OJCZYZNĘ. Po Mszy św. było nabożeństwo paraliturgiczne z wystawieniem Najśw. Sakr. i hymnem dziękczynienia „CIEBIE BOŻE WYSŁAWIAMY”. Obecność wiernych była zadowalająca około 500 osób tzn. dość dobrze wypełniony dół kościoła. Większość też była u Komunii św.

[s. 41]

+ ROK PAŃSKI 1981+

- O północy dzwony kościoła obwieściły wszem wobec początek Roku Pańskiego 1981. Przed południem sprawowano Msze św., jak w każdą niedzielę. Na Mszy św. o godz. 12:00 wystąpiła orkiestra dęta dla podkreślenia oczątku R.P. 1981.

4 marca 1981 - ŚRODA POPIELCOWA zasługuje na szczególne podkreślenie. W tym dniu bowiem przybywa znaczna liczba wiernych dla posypania sobie głów popiołem - tradycja ta nie tylko cieszy, ale i podnosi ducha.

12 kwietnia 1981 - Na Mszy św. o godz. 11:00 rozpoczęto trzydniowe rekolekcje dla młodzieży całego miasta Gniezna - Mszy św. przewodniczył Ks. biskup Jan Czerniak - rekolekcjonista, zaś Ks. mgr Tadeusz Nowak, ojciec duchowny Prym. Seminarium Duchownego przy współudziale wszystkich Księży Prefektów. Każdego dnia wygłoszono 5 nauk rekolekcyjnych w godzinach do wyboru o godz. 8:00, 13:00, 14:00, 15:00 i wieczorem o godz. 19:00 - o tych godzinach też sprawowano Msze św., w czasie których słuchano spowiedzi - razem udzielono 2700 Kom. Św. - nie było to nadzwyczajnie ale dobrze.

[s. 42]

16 kwietnia 1981 - W.[ielki] CZWARTEK - przygotowano ołtarz wystawienia dla wieczornych ceremonii. Wieczorem o godz. 18:00 odprawiono uroczystą Mszę św. koncelebrowaną przez ks. Majora i Ks. prof. R. Figla - po Mszy św. przeniesiono Najśw. Sakrament do Ołtarza Wystawienia, gdzie trwała adoracja do godz. 20:00

17 kwietnia 1981 - W godzinach przedpołudniowych zbudowano „GRÓB PAŃSKI”- Ceremonię W. PIĄTKU rozpoczęto rozważaniem DROGI KRZYŻOWEJ o godz. 17:30. - Po uroczystej Adoracji Krzyża i wspólnej Komunii św. przeniesiono Najśw. Sakr. w monstrancji okrytej welonem do Bożego Grobu. Adoracja trwała do godz. 22:00 - wszystkim ceremoniom przewodniczył Ks. major St. Kaźmierczak.

18 kwietnia 1981 - W. SOBOTA przez cały dzień adorowano N. Sakrament w B. Grobie. Przesunęła się moc wiernych. Uroczystą liturgię W. Sobotnią rozpoczęto o godz. 19:30 - to opóźnienie spowodowane ciągłym przesuwaniem wiernych.

Nazajutrz wczesnym rankiem o godz. 6:00 odprawiono uroczystą Mszę św. rezurekcyjną, podczas której [udzielono - Red.] Komunii św. przez 17 minut. Przyjęło ją większość wiernych biorących udział - ca 1700 osób - następne Msze św. były o godz.10:00, o 11:00, dla młodzieży i ostatnia o godz. 12:00.

[s. 43]

20 kwietnia 1981 - Drugie św. Zmartwychwstania Pańskiego. Porządek nabożeństw jak w każdą niedzielę tj. o godz. 9:00, 10:00, 11:00, 12:00.

26 kwietnia 1981 - zewnętrzna uroczystość św. Wojciecha - odwołano dwie Msze św. o godz. 10:00 i 11:00 dla młodzieży - od godz. 9:45 - 10:15 biły dzwony garnizonu tj. w czasie procesji od kościoła św. Michała - do Katedry.

3 maja 1981 - niedziela - w tym roku uroczystość patronalna kościoła garnizonowego przypadła w niedzielę. Uroczystą sumę odpustową z tego powodu odprawiono o godz. 12:00 a wieczorem Nabożeństwo majowe.

28 maja 1981 - zasnął w Panu ks. Stefan Kardynał Wyszyński - rano o godz. 7:00 odezwały się dzwony kościoła garnizonowego obwieszczając wszem wobec tę smutną wieść. Biły także w południe i wieczorem.

2 czerwca 1981 - na wzgórzu LECHA Msza św. za spokój duszy śp. Kardynała, której przewodniczył Ks. Franciszek Kard. Macharski, arcybiskup Krakowa, a słowo Boże głosił Sekretarz Episkopatu Ks. bp. Bronisław Dąbrowski przy współudziale całego prezbiterium k-ła gnieźnieńskiego.

[s. 44]

W związku ze śmiercią Ks. Prymasa Polski śp. Stefana Kardynała Wyszyńskiego – Episkopat Polski za Ojcem św. Janem Pawłem II ogłosił 30 dniową żałobę w Polsce. Przyłączając się do tego wezwania w kościele garnizonowym biją dzwony o godz. 12:00 i o godz. 18:00.

2 czerwca 1981 - zdarzył się przykry incydent. Prawdopodobnie z „fantazji” zakończenia roku szkolnego, ktoś rozbił butelkę z atramentem o ścianę kruchty kościoła. W związku z tym Ks. Major postanowił natychmiastowe odnowienie wejścia do k-ła.

1 września 1981 - o godz. 7:30 odprawiono uroczysta Msze św. za poległych w 42 rocznicę wybuchu II wojny światowej.
 - wieczorem o godz. 19:00 odprawiono Mszę św. na rozpoczęcie roku szkolnego dla młodzieży całego miasta Gniezna. Przed i w czasie Mszy św. spowiadało 6-ciu księży. Wydano ponad 1200 Komunii św. Trzeba powiedzieć, że młodzież przynajmniej raz doceniła potrzebę rozpoczęcia roku szkolnego z Bogiem.

6 września 1981 - po przerwie wakacyjnej wznowiono o godz. 11:00 Mszę św. niedzielną dla młodzieży.

[s. 45]

13 września 1981 - INGRES NOWEGO PRYMASA POLSKI Ks. Abpa JÓZEFA GLEMPA do Katedry Gnieźnieńskiej. W czasie procesji, która szła od k-ła św. Michała, towarzyszyły pięknym akordem dzwony kościoła garnizonowego, na które każdy musi zwrócić uwagę.

16 września 1981 - dzisiaj rozpoczyna się TRIDUUM ku czci św. Stanisława Kostki, Patrona młodzieży polskiej. Nauki głosi Ks. Roman Siuchmiński, wikariusz i prefekt z par. św. Trójcy.
P.S.- triduum udane, świadectwem ogromna liczba się spowiadających i wydanych 2400 Kom. św.

1 października 1981 - po przerwie wakacyjnej w kościele garnizonowym dwie Msze św.: jedna rano o godz. 7:30 - wieczorem najpierw NABOŻEŃSTWO RÓŻAŃCOWE o godz. 18:00 i druga Msza św. wieczorna.

25 października 1981 - Koła Misyjne przy tut. ROM-ie o godz. 16:30 urządziło - przy współpracy gospodarza kościoła garnizonowego - nabożeństwo misyjne. W programie: słowo wstępne, przeźrocza z odpowiednim komentarzem - a na zakończenie modlitwa z Wystawionym Najśw. Sakramentem w intencji Misji świętych.

[s. 46]

1 listopada 1981 - w mies. listopadzie po każdej Mszy św. wieczornej modlitwy za zmarłych z wymieniankami. Uczestnictwo wiernych jednak jest znikome.

13 grudnia 1981 - ze względu na ogłoszony przez Gen. Armii Wojciecha Jaruzelskiego - ministra Obrony Narodowej - stan wojenny, Episkopat Polski zarządził dodatkowe modlitwy za Ojczyznę: w czasie każdej Mszy św. od 13-24. XII. śpiewać będziemy Święty Boże i modlitwę Episkopatu za Ojczyznę.

24 grudnia 1981 - w tym dniu zniesiono godzinę milicyjną, która trwa od godz. 22-6 rano. Z tego względu można było odprawić tradycyjną PASTERKĘ o północy. Była to wielka radość. O godz. 23:30 odezwały się dzwony na wieży kościoła garnizonowego obwieszczając w PASTERCE. Wiernych zgromadziło się nadspodziewanie wiele, tym bardziej, że już ogłoszono, że ze względu na "godzinę milicyjną" tradycyjnej PASTERKI nie będzie. Widać z tego, że Bóg chciał się zrodzić w sercu każdego, sam powodując, iż ta NOC była Bożą Nocą

[s. 47]

31 grudnia 1981 - na zakończenie ROKU 1981 o godz. 18:00 odprawiono uroczysta Mszę św. z dodatkowym nabożeństwem z wystawionym Najśw. Sakramentem i hymnem CIEBIE BOGA WYSŁAWIAMY.


*ROK PAŃSKI 1982*

1 stycznia 1982 - Nowy Rok 1982 rozpoczęto Mszami św. wg porządku niedzielnego tj. o godz. 9:00, 10:00, 11:00 i 12:00
O godz. 21:00 na rozpoczęcie ROKU JUBILEUSZOWEGO 600-lecia obecności Matki Bożej w Jasnogórskim Obrazie odbył się przy wtórze DZWONÓW KOŚCIOŁA pod przewodnictwem Ks. Proboszcza Garnizonu uroczysty Apel Jasnogórski - Niespodziewanie zgromadziło się wiele osób, by uczestniczyć w APELU.

10 stycznia 1982 - na Mszy św. o godz.12:00 wystąpił CHÓR KATEDRALNY pod dyrekcją Ks. mgr Ryszarda Figla ze swoim repertuarem kolędowym. Po Mszy św. dodatkowo urządzono koncert kolędowy, który spotkał się z należytym przyjęciem wiernych. Było to głębokie przeżycie w Okresie B. NARODZENIA.

[s. 48]

31 stycznia 1982 - zbierano ofiary na „powodzian”, których zebrano 20.250,-zł i przekazano do GENERALNEGO DZIEKANATU WP w Warszawie.

2 lutego 1982 - pierwsza zapowiedź o możliwości generalnego remontu kościoła. Z upoważnienia przedstawicieli WRZKB Poznań poczyniono wstępne rozmowy z potencjalnym wykonawcą REMO-BUDEM.

24 lutego 1982 - rozpoczęto posypaniem głów popiołem WIELKI POST. Kazania pasyjne podjął się głosić Ks. Diakon Józef Kojro z tut. Prymasowskiego Seminarium Duchownego.

1 kwietnia 1982 - W ślad za ustnym zapewnieniem wykonywania robót remontowych w kościele otrzymano pismo Nr 469 z dn. 26.III.82 z Jedn. Wojskowej 1496 będące jednocześnie zleceniem dla kombinatu Budowlanego „REMO–BUD” w Gnieźnie, obejmujące następujące prace:
1. wymianę posadzki;
2. wykonanie instalacji elekrt. (zasilanie) do dzwonów
3. wykonanie WC i ogrzewania elektr. dla zakrystii i toalety.

3 kwietnia 1982 - oczekiwano - po uprzednim uzgodnieniu z władzami Wojskowymi - na żołnierzy do spowiedzi wielkanocnej - nie było nikogo.

[s. 49]

4 kwietnia 1982 - NIEDZIELA PALMOWA - tradycyjnie rozpoczęto trzydniowe rekolekcje dla młodzieży całego miasta Gniezna. W tym roku przewodniczy Ks. mgr Bronisław Kaczmarek referent Wydz. Duszpasterskiego tut. Kurii Metrop.

7 kwietnia 1982 - Dzisiaj zakończono wielkopostne rekolekcje dla młodzieży - można ocenić jako udane - wydano bowiem Komunii św. około 3000. – Dzisiaj też wraz ze służbą kościelną przygotowano kościół do najpiękniejszych ceremonii Wielkiego Tygodnia tzn. Ołtarz Wystawienia i Grób Pański.

11 kwietnia 1982 - Wszystkie ceremonie wielkiego tygodnia tzw. Triduum Sacrum celebrował sam Ks., ppłk Stanisław Kaźmierczak również Rezurekcję i wszystkie Msze św. Mimo, że utworzono trzy nowe ośrodki duszpasterskie, formalnie trzy parafie: Bł. Radzyma - Gaudentego, bł. Bogumiła i bł. Jolenty wiernych w czasie świąt wielkanocnych było bardzo dużo.

7 czerwca 1982 - korzystając z rozbiórek chodników w pobliżu kościoła – otrzymano nieodpłatnie płyty chodnikowe na ułożenie chodnika do zakrystii - samo ułożenie kosztowało 2000, - zł.

[s. 50]

11 czerwca 1982 - Po wielokrotnych spotkaniach na których omówiono generalny remont kościoła otrzymano wreszcie pisemną akceptację z Jedn., Wojsk.1496 podpisana przez Kwatermistrza dotyczącą wykonania robót remontowych przez tut. Kombinat Remontowo-Budowlany.

12 czerwca 1982 - Generalny Dziekan WP zatwierdził projekty nowych konfesjonałów dla kościoła, wg. projektu ks. ppłk Stanisława Kaźmierczaka. Wykonawcą konfesjonałów będzie mistrz stolarski p. Bogajewski z Gniezna.

4 lipca 1982 - otrzymano z Jedn. Wojsk. 1496 potwierdzenie wykonania robót instalacyjnych w Kościele. W zakres tych robót wchodzą: piece CO gazowe, wraz z instalacją CO. Wykonawcą tej pracy będzie p. Piotr Nowacki.

         - REMONT KOŚCIOŁA -

2 sierpnia 1982 - Grupa stolarska z REMO-BUDU  przystąpiła do demontażu  ławek kościelnych. Prace te trwać będą około 4 dni. Zakresem pracy jest usunięcie ławek pod chórami i całkowity demontaż zniszczonej czasem podłogi pod ławkami. Założenie nowych klęczników w ławkach nawy głównej, jako też naprawa podłogi.

[s. 51]

12 sierpnia 1982 - zgłosiła się długo oczekiwana, Remo-Budzka brygada murarska, w liczbie aż trzech i po omówieniu wszystkich prac przystąpili do rozrywania posadzki. Początek b. kiepski.

13 sierpnia 1982 - dzisiaj rozpoczęto kopanie kanału do centralnego ogrzewania o wymiarach 110 x 80 cm. Idzie „stakato”. W takim tempie potrwa wiele dni. Głównymi narzędziami to: kilof, łopata i taczka. Pracuje trzech panów.

25 sierpnia 1982 - po wykopaniu kanału na lewej stronie, od głównego ołtarza, przystąpiono do murowania ścianki izolacyjnej kanału - zrobiono jedną stronę. Równocześnie inni pracownicy pogłębiali przyszłą kotłownię. Po raz pierwszy pojawiło się jeszcze dwóch pracowników. Wszystkimi pracami łącznie z pracami ziemnymi kieruje ks. ppułkownik.

26 sierpnia 1982 - o godz. 18:00 sprawowano uroczystą Msze św. Jubileuszową z okazji 600-lecia cudownego obrazu M.B. Jasnogórskiej. Msza św. z uroczystości z homilią i odnowieniem ŚLUBÓW JASNOGÓRSKICH celebrowana przez ks. ppłk-a St. Kaźmierczaka przy współudziale „ładnej” liczby wiernych. Do Komunii przystąpiło ok 100 osób. Po Kom. św. odśpiewano CIEBIE BOGA WYSŁAWIAMY, a po błogosławieństwie BOŻE COS POLSKĘ i APEL JASNOG.

[s. 52]

30 sierpnia 1982 - murowano drugą ściankę kanału ogrzewczego. Wykuwano drzwi z bocznego wejścia i pomieszczenie (wnękę) do zegara gazowego. Ustalono głębokość kotłowni. Betonowano drugą ściankę kanału grzewczego po uprzednim obłożeniem [obłożeniu; - Red.] „steropianem” [styropianem- Red.]. Natrafiono na przeszkody nie było bowiem 2 godz. prądu ani wody.

31 sierpnia 1982 - Odkuwano tynki bocznej nawy. Zrywano też w tej nawie starą posadzkę. Tynkowano kotłownię. Z kotłownią najwięcej trudu.

1 września 1982 - W 43 rocznicę wybuchu II-giej Wojny Światowej o godz. 18:00 odprawiono uroczystą Mszę św. Homilię wygłosił Ks. ppłk Kaźmierczak. Po homilii odmówił modlitwę za Ojczyznę. Mszę św. zakończono pieśnią „Boże coś Polskę”.
Tego samego wieczoru o godz. 19:00 odprawiono Mszę św. dla młodzieży na rozpoczęcie roku katechetycznego 1982/83. Obecni byli wszyscy prefekci. Trzeba dodać, że jest to całkowicie nowy zespół, b. młody: i tak Ks. Roman Siuchniński, o. Janusz Wejman Ks. Edmund Lajtloch, Ks. Andrzej Grzelak i Ks. Kazimierz Czynsz. Wszyscy punktualnie o godz. 18:00 zasiedli do konfesjonałów. Mszę św. inauguracyjną celebrował Ks. Czynsz, który też wygłosił wprowadzające przemówienie. Do Komunii św. przystąpiło ok. 500 [osób - Red.] obojga płci, obecnych zaś mogło być ok. 1000. Szefem prefektów został Ks. Siuchniński.

[s. 53]

2 września 1982 - Dziś było 4 pracowników. Dwóch kontynuowno [kontynuowało - Red.] kopanie kanału poprzecznego a dwu układało pierwsze płytki posadzkowe wzdłuż bocznej nawy - między kanałem a ścianą zewnętrzną. Początek okazał się nie najlepszy -  stąd spotakali się z dość ostra krytyką ze strony Ks. Pułkownika.

3 września 1982 - wpłynęło pisemne potwierdzenie zlecenia na wykonanie kratek zabezpieczających kanał ogrzewczy do tut. Jedn. Wojsk. 1496.

13 września 1982 - dotąd w kościele trwały prace przygotowawcze i wykończeniowe kanału poprzecznego i położono pierwsze metry posadzki w prawej nawie bocznej. Posadzkarze przyjęli „cierpkie” uwagi Ks. Pułkownika i kładą płytki już inaczej, oczywiście lepiej, choć nie najlepiej. Na dobrą sprawę trzeba by im patrzeć stale na ręce.

18 września 1982 - [Niedziela - wyraz przekreślony - Red.]. Na Mszy św. o godz. 11:00 rozpoczęto TRIDUUM przed uroczystością św. Stanisława Kostki, Patrona Młodzieży Polskiej, dla wszystkiej młodzieży szkół ponadpodstawowych całego m. Gniezna. Trwać ono będzie od 15-18 września. Nauki głoszone będą w środę, czwartek i piątek o godz. 14:00, 15:00, 16:00 i 19:00, w samą uroczystość uroczysta Msza św. o godz. 19:00. Triduum prowadzić będzie Ks. Andrzej Grzelak, prefekt z parafii archikatedralnej.

[s. 54]

18 września 1982 - Uroczystość św. Stanisława Kostki o godz. 19:00 uroczysta Mszę św. celebrował Ks. kan. Dr. Józef Nowaczyk, przewodniczący Wydziału Katechetycznego przy tut. Kurii Metropolitarnej. Słowo Boże wygłosił Ks. Andrzej Grzelak. Udział brali wszyscy Księża prefekci. Młodzieży zebrało się około 2000. Co najmniej ¾ młodzieży przystąpiło na tej Mszy św. do Komunii św. Triduum ogólnie można ocenić jako udane. Na zakończenie odbyło się przyjęcie wszystkich Księży na plebanii przez Ks. Pułkownika.

24 września 1982 - W tym tygodniu tj. od 20 do 24 września zaledwie wykopano część drugiej strony kanału ogrzewczego.

27 września 1982 – Wczoraj tj. 26 września wielka uroczystość nawiedzenia kopii Obrazu M.B. Jasnogórskiej Bazyliki Prymasowskiej. Nabożeństwa w kościele garnizonowym odbywały się normalnie ze względu na przyjęte intencje jednak przy b. nikłej liczbie wiernych.
Prace w kościele posuwały się wolno naprzód.
Rozpoczęto murowanie ścianek kanału ogrzewczego z równoczesnym układaniem płytek posadzkowych po prawej stronie kościoła. W tym tygodniu zrobiono niewiele.

7 października 1982 – Dostarczono i ustawiono 2 piece ogrzewcze do kotłowni.

[s. 55]

11 października 1982 – zameldowała się nowa ekipa REMO-BUDU – mianowicie elektrycy celem wymiany starej instalacji elektrycznej na nową zaraz przystąpiono b. energicznie do pracy. Grupa murarzy zamierza dokończyć kopanie reszty kanału i ułożyć część posadzki.

22 października 1982 – Murarze dokończyli kanał i położyli płytki za ławkami po lewej stronie oraz w wejściu bocznym do kościoła i rozebrali stara posadzkę wejścia głównego.Teraz widać już mały postęp. Elektrycy natomiast posuwają się żwawo naprzód. Dzisiaj też zameldowali się długo oczekiwani ceownicy i hydraulicy z samego Remo-Budowskiego Kombinatu.

25 październik 1982 – Dzisiaj Remo- Budowcy zwieźli potrzebne materiały tzn. potrzebne rury , rury Faviera, zawory, zaworki, kolanka, łączniki itp. Przystąpiono tez energicznie do układania i spawania przewodów wodo-nośnych do centralnego ogrzewania. Dzisiaj też firma Piotra Nowackiego z Gniezna przystąpiła do podłączenia pieców gazowych. Kiedy słyszy się dwa aparaty spawalnicze, skutki elektryków, „rąbanie” starej posadzki przez murarzy, to ma się wrażenie jakiejś hali montażowej, nie kościoła.

[s. 56]

28 października 1982 - Firma p. Nowackiego zameldowała o dokonaniu podłączeń gazowych i o kompletnym demontażu starej instalacji gazowej. Podkreślić należy, że byli to pracownicy jakich chciałoby się widzieć zawsze, tzn. szybko sprawnie i akuratnie!
Dzisiaj też hydraulicy Remo-Budu ukończyli instalację wodno-kanalizacyjną w zaprojektowanym WC. Nawiasem mówiąc „grzebano" się aż cztery dni, biorąc pod uwagę to, iż odkryto pięknie rozwiązany „pion” hydro- kanalizacyjny, tzn., że odbyło się „kopanie” i „budowanie” nowego. Stary był zbudowany z pięknie i dobrze zachowanej „kamionki”.

5 listopada 1982 - Dwa tygodnie trwały prace spawalniczo-montażowe rur ogrzewczych w kanałach centralnego ogrzewania. Okazało się, że Brygada p. Zaremby (4 osobowa) również nie była najlepsza. Dużo chodzenia, spacerowania itp. - wreszcie dzisiaj zameldowano o ukończeniu przewodu ogrzewczego. Dokonano próby szczelności - nie ogrzewając - gdyż Ks. Pułkownik nie zgodził się na podpalenie pieców gazowych bez odpowiedniej wentylacji i bez przewodu odprowadzenia spalin. Jest to bowiem warunek sine qua non. Istnieje wielka trudność zdobycia rur cementowo azbestowych koniecznych do tego rodzaju wentylacji. Dopóki ich nie będzie

[s. 57]

rozruch kierowców jest niemożliwy.
W tym tygodniu murarze kładli prawie ostatnie metry posadzki. Układano też wokół ścian „cokolik” wykończeniowy. Zrobiono jednak b. niedbale, tak iż odbiór techniczny będzie b. ciężki.
Nie jestem też zadowolony z elektryków, których zapał początkowy bardzo osłabł. Może powodem też i to, że pozostał tylko jeden pracownik, inni korzystają z urlopów, lub odwołani do innej pracy co powoduje opóźnienie prac finalnych i ogólne niezadowolenie.

12 listopada 1982 - Murarze cały tydzień poświęcili odkuwaniu i tynkowaniu zmurszałych tynków pod sufitem wokół całego k-ła. Z przerażeniem oczekiwano na ten b. nieprzyjemny moment. Nieprzyjemny - bo straszny brud i kurzawa - ale jakże konieczny zabieg. Elektrycy wymienili sporo skruszałych opraw i prześli do wymiany instalacji elektrycznej w prezbiterium, jak wspomniałem i w tym tygodniu niewiele zrobiono.

Praca hydraulików okazała się po kilku dniach „patronacka”. Okazało się - po wielokrotnym SOS -, że przy zakładaniu połączeń, w główny przewód kanalizacyjny wtrącono, przez niedbalstwo, gruz i zaprawę murarską, co spowodowało odwrotne wybijanie się ścieków. "Partacze" nawet potrafili powiedzieć „to nie nasza wina”.

[s. 58]

19 listopada 1982 - Zameldowała [się; Red.] brygada murarzy pod przewodnictwem p. Nowaka z REMO-BUDU, która budowała kanały ogrzewcze, naprawiała tynki i kładła nową posadzkę w całym kościele łącznie z wszystkimi przedsionkami itp. o wykonaniu swego zadania. Po odebraniu ich prac, pozwolono na opuszczenia [opuszczenie; Red] miejsca ich pracy. Nie ma specjalnego tytułu do wypowiadania pochwał, bowiem pod względem staranności jest wiele do życzenia.

21 listopada 1982 - UROCZYSTOŚĆ CHRYSTUSA KRÓLA WSZECHŚWIATA.
Z polecenia Episkopatu liczono obecność wiernych w kościele - liczebność przedstawia się następująco:
Msza św.; godz. 9:00 - mężczyźni 42, kobiety143, Komunia św.; mężczyźni 5, kobiety 21.

Msza św.; godz. 10:00 - mężczyźni 85, kobiety 178, Komunia św. mężczyźni 2, kobiety 25.

Msza św.; godz. 11:00 - mężczyźni 121, kobiet 186, (MŁODZIEŻ) Komunia św. mężczyzn 11,11 kobiety 28.
Msza św.; godz. 12:00 - mężczyźni 144, kobiety 216, Komunia św. mężczyźni 2, kobiety 12.

Razem do Mszy św. przystąpiło 362 mężczyzn, 723 kobiety, Komunię św. przyjęło 20 mężczyzn, 86 kobiet.

Ogółem we Mszy św. uczestniczyło 1085 osób, Komunię św. przyjęło 106.

Trzeba tu zaznaczyć - wzorem lat ubiegłych, iż zaczął się przynajmniej 50% spadek uczestnictwa wiernych. Głównym powodem takiego stanu rzeczy to powstanie trzech nowych parafii:
    1) św. Bogumiła,
    2) bł. Jolenty
    3) bł. Radzyma Gaudentego - powstałych z parafii św. Michała.

[s. 59]

25 listopada 1982 - Brygada elektryków z REMO-BUDU zameldowała o całkowitej wymianie instalacji elektrycznej w kościele. Jak się okazało instalacja elektryczna była w opłakanym stanie, co groziło w każdej chwili wybuchem pożaru. Wielokrotne interwencje Ks. Prob. Garnizonu wreszcie wydały owoc. Wymieniono wszystkie zasilania aż do poszczególnego punktu świetlnego włącznie - tzn. wszystkie przewody, wyłączniki, kontakty, gniazda, oprawki itp. Wszystkie przewody są z miedzi, dotąd było różnie! Doprowadzono też nowe zasilanie do dzwonów na wieży, które mają być w przyszłości zmechanizowane. Tego samego dnia Ks. ppłk Kaźmierczak odebrał sprawność instalacji i całego oświetlenia poczym Brygada się od meldowała.
Tego samego dnia w godzinach porannych zameldowała się nowa Brygada malarzy - pod przewodem p. Zdzisława Gadzińskiego, znana już ze swojej solidności - uprzedniej pracy na plebanii probostwa. Po omówieniu życzeń i kolorów przystąpiła energicznie do pracy. Również tego dnia dyrekcja REMO-BUDU przysłała nowego posadzkarza p. Sikorskiego w celu ułożenia płytek marmuro-podobnych w całym prezbiterium, schodach do prezbiterium i zakrystii. Wszystkimi tymi pracami kieruje ks. ppłk St. Kaźmierczak.

[s. 60]

27 listopada 1982 - Praca malarzy zasługuje na uwagę. Malarza przygotowują żwawo wszystkie ściany do ostatecznego malowania klejowego i olejnicy. Na tę pracę miło się patrzy lecz skutki są straszne. Okropnie brudy, a trzeba pamiętać, że kościół jest normalnie otwarty i w tych warunkach sprawuje się wszystkie nabożeństwa, oczywiście godzinach wieczornych, kiedy pracowników już nie ma.
Dla malarzy konieczne jest ogrzewanie, a tego uruchomić nie można z braku przewodów wentylacyjnych. Dopiero w poniedziałek 29.11.82 mają się zgłosić pracownicy w tym celu. Płytkarz powoli ale dokładnie posuwa się naprzód, układając płytki w prezbiterium.

29 listopada 1982 - Istotnie dzisiaj zjawili się murarze dla budowania przewodów wentylacyjnych. Sądząc po wstępie - przypuszczam, że w ciągu 3-4 dni będziemy mogli uruchomić upragnione ogrzewanie, na które z niecierpliwością czekają malarze, gdyż ściany nie wysychają - a trzeba uwzględnić aurę zewnętrzną - że jest b. wilgotna jesień i ta wilgoć wciska się do wnętrza kościoła.

[s. 61]

9 grudnia 1982 - Zapowiadane krótkie budowanie przewodów wentylacyjnych dziś dopiero ukończono.

10 grudnia 1982 - Pan Piotr Nowacki w towarzystwie p. inż. B. Wojciechowskiego sprawującego nadzór techniczny nad całością remontu kościoła i Ks. ppłk. Proboszcza Garnizonu uruchomił upragnione ogrzewanie. Jest to historyczny moment - zmodernizowane ogrzewanie zaczyna działać ku ogromnemu zadowoleniu wszystkich: i wiernych, i malarzy, i wreszcie gospodarza kościoła.

12 grudnia 1982 - Sprawnie działające ogrzewanie kościoła dodało „animuszu” malarzom, którzy w tym tygodniu ukończyli jedną boczną nawę tzn. ściany boczne, łuki nawy bocznej wraz z olejnicą na suficie.

19 grudnia 1982 - Analogicznie malowano drugą boczną nawę. Równocześnie przygotowano ściany boczne pod chórami.

23 grudnia 1982 - Przed świętami Bożego Narodzenia malarze praktycznie oddali boczne nawy i prezbiterium. Dzisiaj też ukończył układanie posadzki w prezbiterium i zakrystii p. Sikorski - posadzkarz z REMO-BUDU. Pracę przyjęto z zadowoleniem.

[s. 62]

24 grudnia 1982 - W tych trudnych warunkach przygotowano się do obchodów uroczystości Bożego Narodzenia. Trzeba było bowiem przede wszystkim uporządkować cały kościół słowem zmyć wszystkie brudy po malarzach, by wierni mogli w znośnych warunkach uczestniczyć w PASTERCE i w święta B. Nar. Zadania tego jak zwykle podjął się sam Ks. Proboszcz.

31 grudnia 1982 - Po świętach B. Narodz. malarze przygotowali wszystkie boczne wejścia i zakrystię, ustawiono też rusztowania w nawie głównej.

O 18:00 Ks. Ppułkownik odprawił uroczystą Mszę św. na zakończenie Roku Pańskiego 1982. W czasie homilii szczególnie podkreślił wdzięczność za otrzymane dary. Darem szczególnym Boga to generalny remont kościoła, za co Bogu „Niech będą dzięki”. Na zakończenie Mszy św. przed wystawionym Najśw. Sakramentem odśpiewano hymn „Ciebie, Boga, wysławiamy”.

[s. 63]

*ROK KAŃSKI 1983*

1 stycznia 1983 - W godzinach porannych sprawowano Mszę św. na rozpoczęcie Roku Pańskiego 1983 i uroczystość ŚW. BOŻEJ RODZICIELKI MARYI o godz. 9:00, 10:00, 11:00 i 12:00.

15 stycznia 1983 - Przez całe dwa tygodnie malarze uporali się z nawą główną kościoła, malowali sufit, łuki, filary, ściany przednie nawy głównej, a także fronton prezbiterium wraz z napisem.

6 lutego 1983 - W ciągu tych dwu [dwóch - Red.] tygodni malowano olejnicą ławki. Najpierw w nawie głównej, a także ławy na chórach. Malowanie to trzeba było dzielić na części, gdyż kościół - jak już zaznaczono - jest stale udostępniony wiernym, sprawowane są też normalne nabożeństwa. Z tych powodów nie można malować całości. Dziś mimo tych utrudnień mamy prawie koniec malowania.

13 lutego 1983 - w dalszym ciągu malarze uporają się malowaniem ławek. Tu trzeba sobie wyraźnie powiedzieć - sprawa ławek się przedłuża, jest to uzasadnione, gdyż maluje się je podwójnie, czyli dwukrotnie.

[s. 65]

19 lutego 1983 - Na zakończenie prac malarskich w Kościele - malarze pomalowali 4 pomieszczenia na plebanii.
W kościele pozostały tylko kanały grzewcze wraz z rurami „Faviera”, i drobne prace wykończeniowe, m. in. „krzyżyki” jedyne znaki sakralne w całym malowaniu. Na zakończenie muszę powiedzieć, że była to dobra brygada REMO-BUDU, która zasługuje na pochwałę.

24 lutego 1983 - Od 2 sierpnia 1982 r. trwał generalny remont kościoła garnizonowego.
W tym czasie wykonano następujące prace: kopanie, murowanie i ocieplanie kanałów ogrzewczych. W związku z tym zrywano i kładziono nową posadzkę w całym kościele wraz z wszystkimi wejściami i przedsionkami. Zbudowano pomieszczenie dla WC. W prezbiterium położono posadzkę marmuro-podobną.

Prace stolarskie: naprawa ławek w nawie głównej szczególnie wymiana wszystkich klęczników, rozbiórka ławek w nawach bocznych i ustawienie ośmiu obok organu.

Prace wodno-kanalizacyjne i co: w kanałach ogrzewczych położono tzw. rury. „Faviera”, oraz nowe przyłącze instalacji gazowej. W nowo zbudowanej „kotłowni” ustawiono dwa piece gazowe. Od kotłowni zbudowano dwa ciągi wentylacyjne do odprowadzania spalin.

[s. 66]

Gruntownie wymieniono instalację elektryczną a nową ukryto pod tynk. Dodatkowo przeprowadzono instalację elektryczną dla elektryfikacji dzwonów.

KOSZTY TYCH PRAC PRZEDSTAWIAJĄ SIĘ NASTĘPUJĄCO:
1 „REMO-BUD” – Gniezno, ul. Słoneczna 36.
a) roboty murarskie:
Rok Nr 359/82/B    67 246, -
 414/82/B    654 788, -
 490/82/B    582 597, -
 538/82/B    188 954, -
 572/82/B    717 241, -
Razem    =            2 210 826,-

B) roboty stolarskie:
Rok Nr 415/82/B    54 240, -
Razem    =            54 240,-

c) roboty CO i wodno-kanalizacyjne:
Rok Nr 581/82/B    89 029, -
Razem    =            89 029 zł

d) roboty elektryczno-instalacyjne:
Rok Nr 518/82/E    466 863, -
 656/82/E    14 023, -
Razem =            480 866, -

e) roboty malarskie:
Rok Nr 587/M/82    515 087, -
 1/M/83    615 373, -
14/M/83    138 655, -
Razem=                1 305 115, -

RAZEM „REMO-BUD” - GN.        4.140 .096, -

[s. 67]

2.
GNIEŹNIEŃSKA Sp. Pracy GNIEZNO
Zakład Usługowy - Piotr NOWACKI
- roboty gazowo-instalacyjne

r-k Nr 1421/U/25/82            177 694, -

3.
Usługowa Spółdz. „INWALIDÓW”
GNIEZNO, ul. 3 Maja 13
r-k    242/319/Met/82    21 451,-
    282/319/Met/82    12 049,-
    7/12/Met/83        14 386,-
    8/47/Met/83        11 538,-
Razem                59 424,-

4.
Materiał dostarczony przez WAK
Przy J.W. 1496 – Gniezno

2 kotły wodne        112 000, -
5 grzejniki alum.     5 800, -
88 m2 płytki przyb.    2 396, -
120 m.b. kątownik    1 896, -
10 m2 płytki terracota    3 200, -
200 m.b. przewód     750,-
Razem=         126 022, -

OGÓŁEM        4 .503. 236, -

[s. 68]

20 lutego 1983 - I NIEDZ. W. POSTU – we wszystkie niedziele W. Postu sprawowane będą dodatkowo GORZKIE ŻALE z kazaniem pasyjnym, które w tym roku głosić będą diakoni Prymasowskiego Seminarium Duchownego: D. Bernard Kowalski i Ryszard Olbiński.

27 marca 1983 – Od 22-24 marca br. trwały wielkopostne rekolekcje dla młodzieży całego miasta GNIEZNA
 - dla wszystkich szkół średnich, zawodowych i młodzieży poza szkolnej
 - nauki rekolekcyjne głosił Ks. Józef Waszczak - duszpasterz parafii katedralnej, o godzinie: 8:00, 14:00, 15:00 i 19:00 - spowiadało zawsze 4-ch księży przed i po naukach - na zakończenie sześciu. - Warto tu dodać, że ten ciężki obowiązek daleko był przyjemniejszy dlatego, że ksiądz pułkownik sprawił 4 nowe konfesjonały za ca: 110 000,- zł. – Ogólnie rekolekcje były udane – wydano bowiem 2500 Komuni św.
 - Na dni od 26 marca – do 2 kwietnia zapowiedziano spowiedź wielkanocną dla żołnierzy miejscowego garnizonu – jak dotąd nie było żywej duszy!

2 kwietnia 1983 – WIELKANOC – Triduum Sacrum odprawiano zgodnie z liturgią – tym razem bez orkiestry w I i II święto.

[s. 69]

25 kwietnia 1983DNI ŚWIETO–WOJCIECHOWE – w te dni, zwłaszcza w niedzielę, frekwencja w k-le garnizonowym jest zazwyczaj znikoma. Jedynie dzwony obwieszczają, że on istnieje.

3 maja 1983 – ŚWIĘTO PATRONALNE KOŚCIOŁA – uroczystą Mszę św. odpustową sprawowano wieczorem o godz. 18:00 – przewodniczył jej Ks. Dr Jerzy Skórcz, proboszcz parafii św. Wawrzyńca a słowo Boże wygłosił Ks. prefekt Roman Siuchniński – po uroczystości w k-le nastąpiło przyjęcie księży na plebanii.

 - każdego dnia odbywają się nabożeństwa majowe z czytankami o godz. 18:00. Frekwencja mierna, mimo, że na życzenie pozostawiono tę samą godzinę nabożeństw, tzn. 18:00.

16 [maja przekreślone nad dopisano] czerwca 1983 – o godz. 17:00 witały potężnie dzwony k-ła garnizonowego przez 15 minut NAMIESTNIKA CHRYSTUSOWEGO, OJCA ŚW. JANA PAWŁA II – który przybył w tej godzinie do naszej STOLICY – na II-gą pielgrzymkę po Ojczyźnie. – Na tę okoliczność kościół garnizonowy zewnętrznie i wewnętrznie z iluminowany i ładnie udekorowany – każdego dnia odbywały się też szczególne modły na intencję Ojca świętego.

[s. 70 ]

19 czerwca 1983 – Na rozpoczęcie centralnych JUBILEUSZOWYCH UROCZYSTOŚCI 600-LECIA KRÓLOWANIA MATKI BOŻEJ w Jej Jasnogórskim obrazie w Częstochowie z udziałem Ojca św. JANA PAWŁA II o godz. 9:50 przez 15 min. dzwoniły dzwony kościoła garnizonowego nadając tej szczególnej i wyjątkowej uroczystości kościelnego znaczenia.

20 czerwca 1983 - JAN PAWEŁ II beatyfikuje w Poznaniu URSZULE LEDUCHOWSKĄ, założycielkę Sióstr Urszulanek Szarych. Wydarzenie to uroczyście transmitowała Telewizja Polska i Polskie Radio od godz. 9:50 – początek tej uroczystości oznajmiły też dzwony kościoła garnizonowego.

1 lipca 1983 – rozpoczął się okres wakacyjny. Z tego względu w kościele garnizonowym sprawowana jest wśród tygodnia jedna Msza św. rano o godz. 7:30.
 - We wszystkie zaś niedziele w okresie wakacyjnym na podstawie „głosu ludu”. Msze św. sprawowane będą o godz. 9:00, 10:00 i o godz. 11:00.
 - Taki porządek w niedziele zachowa się do końca wakacji szkolnych tj. do 1 września 1983 r.

[s. 73]

1 sierpnia 1983 – PRACOWNIE KONSERWACJI ZABYTKÓW ODDZ. W POZNANIU UL. ŻYDOWSKA 1, 61-761 POZNAŃ wydelegowały ekipę ślusarsko-montażową pod kierownictwem p. Zenona Ratajczaka i brygadzisty p. Tadeusza KUKLIŃSKIEGO, Walentego Lisieckiego, Waldemara Górowskiego i Bogumiła Mellera w celu zamontowania krat ozdobnych na wszystkie okna, małe i duże, kościoła. Kraty te uprzednio były wykonane w zakładach ślusarskich PKZ w Poznaniu – za ok. 2,5 mil. zł.

20 sierpnia 1983 – montaż krat planowano na czas jednego tygodnia. Tymczasem napotkano na wielkie trudności wynikłe z wadliwych pomiarów, co przedłużyło się aż do dnia dzisiejszego. Odpowiedzialność za ten stan rzeczy spadła na kierownictwo zakładów. Dobrze, że sami wykonawcy krat trudnili się montażem, stąd bez trudności radzili sobie na miejscu z tym problemem. Jedynie musieli więcej poświęcić drogocennego czasu, by sprostać wymogom gospodarza obiektu.

22 sierpnia 1983 – Na zakończenie  prac remontowych kościoła otrzymano wiadomość, że Kościół Garnizonowy w Gnieźnie zaliczony został do zabytków.

[s. 72]

1 września 1983 – W 40-tą rocznicę powstania Ludowego Wojska Polskiego na terenie Związku Radzieckiego o godz.18:00  sprawowano uroczystą Msze św. za poległych żołnierzy polskich, którzy oddali swe życie na frontach II WOJNY ŚWIATOWEJ.
- tego samego dnia o godz. 19:00 uroczystę Mszę św. celebrowaną przez głównego prefekta Ks. Romana Siuchnińskiego zainaugurowano nowy rok szkolno-katechetyczny dla młodzieży szkół ponadpodstawowych całego miasta GNIEZNA. Frekwencja młodzieży była nadspodziewanie duża. Spowiadało 6 księży od godz. 18:00. Wydano ponad 1500 Komunii św.

5 września 1983 – Po wakacjach wznowiono Mszę św. o godz. 11:00 dla młodzieży m. GNIEZNA.

13 września 1983 – Przez najbliższe trzy dni trwać będzie TRIDUUM REKOLEKCYJNE ku czci św. Stanisława Kostki – Patrona młodzieży Polskiej – dla młodzieży wszystkich szkół ponadpodstawowych całego miasta GNIEZNA, pod przewodnictwem Ks. Stanisława Jendrzejewskiego wik. parafii św. Trójcy.
 - Frekwencja – jak się okazało, była nadspodziewanie wielka. Zakończenie będzie w samą uroczystość, w niedzielę 18.09. g.11:00

[s. 73]

12 października 1983 – Ks. Generalny Dziekan WP Ks. płk. Dr Julian Humeński doceniając troskę Ks. ppłk St. Kaźmierczaka o świątynię garnizonową - zwłaszcza jej generalny remont - ofiarował dla kościoła kielich mszalny wraz z pateną wartości 59 000,- zł.
- tego samego dnia p. Wiktor Ławicki, organista i kościelny, staraniem Ks. Generalnego Dziekana wyróżniony został KRZYŻEM KAWALERSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI za trzydziestoletnią nienaganną pracę przy tut. kościele garnizonowym.

14 października 1983 – NAWIEDZENIE Matki Bożej w kopii obrazu Jasnogórskiego miasta GNIEZNA w czym aktywnie uczestniczyła obsada kościoła garnizonowego – w czasie procesji z kościoła św. Michała do Bazyliki o godz. 17:00 biły dzwony naszego kościoła dobrze znane już gnieźnianom.

6 listopada 1983 - w kościele garnizonowym o godz. 16:00 odbył się koncert pieśni religijnej w wykonaniu zespołu młodzieżowego „ŻAKI” z Kazimierza - Biskupiego.
- ogłaszano wielokrotnie, stąd wierni nie zawiedli. Jedynie pobliski Miejski Ośrodek Kultury nadmiernym hukiem swojej aparatury głośnikowej zakłócał to wspaniałe przeżycie religijne - dół Kościoła był przepełniony.

[s. 74]

20 listopada 1983 - Z polecenia władzy duchownej liczono obecność wiernych w kościele garnizonowym.
Praktyki religijne tego dnia tj. uroczystość CHRYSTUSA KRÓLA WSZECHŚWIATA wyglądały następująco:
Godz. 9:00 obecnych na Mszy św.: - mężczyźni 78, kobiety 205; Komunię św. przyjęło: mężczyźni 5, kobiety 41.
Godz. 10:00 obecnych na Mszy św.: mężczyźni 146, kobiety 261, Komunię św. przyjęło: mężczyźni 6, kobiety 34.
Godz. 11:00 MŁOD. obecnych na Mszy św.: mężczyźni 283, kobiety 473; Komunię św. przyjęło 17 mężczyzn i 46 kobiet.
Godz. 12:00 obecnych na Mszy św.: mężczyzn 174, kobiety 299; Komunię św. przyjęło mężczyzn 4 i 28 kobiet.
Razem obecnych na Mszy św.: mężczyzn 681, kobiet 1238; Komunię św. przyjęło 32 mężczyzn i 149 kobiet
Ogólnie obecnych na Mszy św. wynosiła; 1919 osób, Komunię św. przyjęło łącznie 161 osób.

27 listopada 1983 - Rozpoczęto NOWY ROK LITURGICZNY pierwszą Niedzielą Adwentu - RORATY w kościele garnizonowym odprawiane są rano o godzinie 7:30

8 grudnia 1983 – W UROCZYSTOŚĆ NIEPOKALANEGO POCZĘCIA NMP odprawiono Msze św. o godz. 7:30, 8:00 i o godz. 18:00. Msza św. o 8:00 na życzenie niektórych grup młodzieży żeńskiej „nie chwyciła” było jej bardzo mało. Być może był to dzień normalnych zajęć szkolnych. Na Mszy św. wieczornej było wiernych - mieszanych około 250 osób.

[s. 75]

24 grudnia 1983 - WIGILIA BOŻEGO NARODZENIA - Świątynię przygotowano, do Mszy św. PASTERSKIEJ - mianowicie, ubrano świeżymi choinkami, prosto z lasu i postawiono ŻŁOBEK w głównym ołtarzu - by o godz. 24:00 odprawić PASTERKĘ - głównym celebransem był Ks. ppłk Stanisław Kaźmierczak, który też wygłosił homilię.
Oprawą muzyczną kierował p. W. Ławicki. - Na Mszy św. PASTERSKIEJ wystąpiła 7-mio osobowa orkiestra dęta. Dopisała też obecność wiernych - było bowiem około 1500 osób, do Komunii św. przystąpiło 972 osoby - komunia trwała 22 minuty. Cały ten czas wypełniono kolędami. Mszę św. zakończono o g. 1.40

25 grudnia 1983 - Msze św. w Boże Narodz. sprawowano o godz. 10:00, 11:00 dla młodzieży całego miasta GNIEZNA i o 12:00, na której wystąpiła również 7-mio osobowa orkiestra dęta. - Podobnie w drugie święto rozpoczęto o godz. 9:00 - wszystkie Msze św. celebrował Ks. ppłk Kazimierczak.

31 grudnia 1983 - o godz. 18:00 na Mszy św. zakończono rok Pański 1983 przez współudziale około 350 osób.

[s. 76]

*Rok pański 1984*

1 stycznia 1984 - NIEDZIELA - Nowy Rok Pański 1984 - rozpoczęto Mszami świętymi według porządku niedzielnego tj. o godz. 9:00, 10:00, 11:00 dla młodzieży całego miasta Gniezna i o g. 12:00.
Po zabawach „sylwestrowych” obecność wiernych na Mszach św. była znikoma - jedynie o g. 12:00 nieco więcej. - Wśród tygodnia podtrzymuje się dwie Msze św. - jedna o godz. 7:30 druga o godz. 18:00 - również w każdy wtorek po Mszy św. o godz. 18:00 NOWENNĘ do św. Judy - Tadeusza i w każdą środę NOWENNĘ do Matki Bożej Nieustającej Pomocy.

6 stycznia 1984 - W uroczystość OBJAWIENIA PAŃSKIEGO - celebrowano dwie Msze św. jedną rano o godzinie 7:30 i drugą z homilią o 18:00 wieczorem, na której było nieco więcej wiernych. - Na tej Mszy św. poświęcono kredę i kadzidło, które wierni mogli wziąć czy ze sobą.

4 marca 1984 - rozpoczęto wstępne rozmowy z p. Andrzejem PRAISEM Zakład Elektrotechniczny ul. Ziemowita 41 z Poznania na temat elektryfikacji dzwonów na wieży kościelnej.

[s. 77]

7 marca 1984 - ŚRODA POPIELCOWĄ rozpoczęto WIELKI POST posypywaniem głów popiołem podczas nabożeństw.

11 marca 1984 - I NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU - przed południem porządek niedzielny Mszy św. - a wieczorem GORZKIE ŻALE - podczas których kazania pasyjne głosić będą Diakoni z Prymasowskiego Seminarium Duchownego w Gnieźnie: Czerniejewski Janusz i Sobieralski Leszek. Jest to dowód dobrosąsiedzkich stosunków księdza kapelana z tut. Seminarium Duchownym.

4 kwietnia 1984 - Przyjęto do kościoła garnizonowego warszawską wystawę n.t. „DRUGA PIELGRZYMKA JANA PAWŁA II DO OJCZYZNY”
Jest to wspaniałe dzieło autorów fotografów Adama Bujaka, Cypriana Grodzkiego, Adama Kościółka, Andrzeja Kosobuckiego, Bogdana Łooińskiego, Marka Osickiego, Janusza Rosikonia, Ryszarda Rzepeckiego, Tomasza Tomaszewskiego i Jana Żdżarskiego. Organizatorami wystawy jest KURIA METROPOLITALNA WARSZAWSKA przy współpracy ZZG Zespół Handlu „Veritas”.
Fotogramy są: z WARSZAWY, NIEKOLANOWA [Niepokalanowa? - Red.] JASNEJ GÓRY, POZNANIA, WROCŁAWIA, Góry św. ANNY, KATOWIC, KRAKOWA - pierwszy dzień wystawy był tłumnie odwiedzany.

[s. 78]

Wybrane fotogramy z wystawy:

[Fotografia nr 1] Papież Jan Paweł II, u dołu fotografii napis; „PAX VOBIS! POKÓJ TOBIE POLSKO!”
Podpis pod fotografią: PAPIEŻ JAN PAWEŁ II JAKO PIELGRZYM DO SWOJEJ OJCZYZNY w dniach od 16 06 do 22 06 1983 r.

[s. 79]

[Fotografia nr 1] Stadion wypełniony wielotysięcznym tłumem ludzi.
Podpis pod fotografią: Msza św. na błoniach przy STADIONIE DZIESIĘCIOLECIA – Warszawa. Fot. Jan Rosikoń

[Fotografia nr 2] Ołtarz polowy z zadaszeniem, wokół ołtarza zgromadzeni kapłani.
Z prawej strony fotografii napisano: JAN PAWEŁ II - podczas uroczystej Mszy św. beatyfikacyjnej bł. Urszuli Ledóchowskiej w Poznaniu. Fot. A. Kościółek

[s. 80]

8 kwietnia 1984 - Dzisiaj przed Gorzkimi Żalami o godz. 17:00 wystąpił redaktor SŁOWA POWSZECHNEGO p. Dr Zenon Ziółkowski z wykształcenia biblista z prelekcja na temat „MĘKA CHRYSTUSA WEDŁUG CAŁUNU TURYŃSKIEGO I DROGI KRZYŻOWEJ W JEROZOLIMIE”. Swoją prelekcję ilustrował wspaniałymi przeźroczami i równie pięknym komentarzem. Szkoda tylko że było zaledwie 100 osób.

10 kwietnia 1984 - Dzisiaj rozpoczęto REKOLEKCJE WIELKOPOSTNE dla młodzieży całego miasta Gniezna, nauki będą głoszone w godzinach 8:00, 14:00, 15:00 i 19:00 pod przewodnictwem Ks. Andrzeja Szyndlera prefekta młodzieżowego z Koryt ok. gnieźnieńsk…

12 kwietnia 1984 - Na Mszy św. o godz. 19:00 którą celebrował Ks. kan. Dr Józef Nowaczyk przewodniczący Wydziału Katechetycznego Kurii Metropolitalnej zakończono rekolekcje.
Ogółem do Komunii św. przystąpiło 2303 osób. Można powiedzieć, że rekolekcje były udane. Po nabożeństwie gospodarz kościoła przyjął wszystkich księży: rekolekcjonistę spowiedników i celebransa na skromnej kolacji w plebanii garnizonowej.

19 kwietnia 1984 - rozpoczęto przygotowania do TRIDUUM SACRUM przed uroczystością ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO.

[s. 81]

 - Na jednym ołtarzu bocznym wykonano ołtarz wystawienia, a na drugim GRÓB PAŃSKI dla ich uświetnienia wykorzystano fotogramy z wystawy która nadal eksponowana była w kościele. Wszystko według pomysłu i pracy Ks. Pułkownika. Ze względu na okoliczność wystawy nasz kościół był tłumnie odwiedzany (!).
 - Każdego dnia „przebijało się” 150 - 200 zwiedzających.

28 kwietnia 1984 - DZISIAJ rozpoczynają się tzw. dni WOJCIECHOWE w Gnieździe w związku z zewnętrzną uroczystością św. Wojciecha, Patrona Polski. Kościół Garnizonowy upiększa tę uroczystość swoimi dzwonami.

3 Maja 1984 - Tegoroczny odpust odprawiony w skromniejszej niż zwykle oprawie zewnętrznej. Ks. kapelan odprawił rano jedną Mszę św. a wieczorem o 18:00 uroczystą sumę odpustową. Celebransem głównym był Ks. mgr Ryszard Figiel, a słowo Boże wygłosił Ks. Dr Jerzy Skórcz, proboszcz parafii św. WAWRZYŃCA, przy współudziale Ks. proboszcza Zbigniewa Kapturczaka i Ks. prefekta Kazimierza Czynsza. Wiernych było około 300 osób, przeważnie starsze kobiety. Do komunii przystąpiło 117 osób.

[s. 82]

7 maja 1984 – Z wielkim żalem zwiedzający żegnali WYSTAWĘ FOTOGRAMÓW z DRUGIEJ PIELGRZYMKI OJCA ŚWIĘTEGO JANA PAWŁA II DO OJCZYZNY, która jak mawiano - dawała drugie przeżycie tego wielkiego wydarzenia. Bardzo cenne też były wpisy do ZŁOTEJ KSIĘGI, które można streścić jako wielką wdzięczność dla organizatorów i Księdzu Rektorowi kościoła garnizonowego, który z otwartymi ramionami przyjął ją w podwoje kościoła. Szczególnie dziękował p. redaktor SŁOWA POWSZECHNEGO p. Edward Frąckowiak, kierownik tut. ODDZIAŁU „PAX”.

 - Również dzisiaj zawarto UMOWĘ z Zakładem Elektroinstalacyjnym pana Andrzeja PRAISA w Poznaniu przy ul. Ziemowita 41 o elektryfikację trzech dzwonów na wieży kościelnej.

20 maja 1984 – NIEDZIELA – Ks. ppłk Kaźmierczak wyjechał na jubileusz 25-lecia kapłaństwa swojego kolegi Księdza kapitana Mariana Sternika do Kalisza. W tym czasie zastępowali go Księża: Ks. Dr Nowaczyk, Ks. magister R. Figiel i Księża prefekci z księdzem Romanem Siuchnińskim na czele.

[s. 83]

2 czerwca 1984 - W piątą rocznicę Pierwszej Pielgrzymki Ojca św. JANA PAWŁA II do Ojczyzny odtworzono z taśm magnetofonowych niektóre przemówienia papieskie i śpiewy zwłaszcza powitanie na błoniach gnieźnieńskich mogę barze w Gębarzewie, główną homilię przed Katedrą i wieczorne spotkanie Ojca św. z młodzieżą. Przybyło około 250 osób. Po zakończeniu odprawiono nabożeństwo czerwcowe tj. do Najśw. Serca P. J.

19 czerwca 1984 - z udziałem księdza kapelana w parafii św. WAWRZYŃCA odbyła się kongregacja dekanalna dekanatu gnieźnieńskiego. Przewodniczył Ks. dziekan Tadeusz Pomin.

1 lipca 1984 - NIEDZIELA - Wprowadzono wakacyjny porządek nabożeństw. Tzn. w każdą niedzielę m. lipca i sierpnia trzy Msze św. tj. o godz. 9:00, 10:00, 11:00 a wśród tygodnia tylko rano o godz. 7:30.

14 sierpnia 1984 - W wigilię Wniebowzięcia NMP czyli święto św. Maksymiliana Kolbe - skradziono z naszego kościoła gablotę z wszystkimi wodami a mogło ich tam być około 120. Gablota była dość solidnie przymocowana przy ołtarzyku św. Judy - Tadeusza. Stało się to około godz.15:00 - 16:00. Powiadomiona MO nie przyszła.

[s. 84]

1 września 1984 - wieczorem o godz. 18:00 Ks. kapelan odprawił Mszę św. za poległych z okazji 45 rocznicy wybuchu II WOJNY ŚWIATOWEJ. Na tej Mszy była zaledwie „garstka” ludzi.

O tej samej godzinie rozpoczęto słuchanie spowiedzi dla młodzieży. Było pięciu księży. Początkowo nie mieli co robić. Dopiero kiedy rozpoczęła się o godzinie 19:00 zapowiadana Msza św. na rozpoczęcie roku szkolnego katechetycznego 1984/5 młodzież „gruchnęła” - w tym układzie nie wszyscy się wyspowiadali, a po wakacjach mieli z czego.
Te Mszę św. sprawował nowy nadprefekt Ks. Edward Lajtloch, który też wygłosił homilię. Razem mogło uczestniczyć około tysiąca młodzieży – rzecz jasna więcej dziewczyn.

2 września 1984 - Dzisiaj po przerwie wakacyjnej wznowiliśmy Mszę św. dla młodzieży a zatem porządek niedzielnej Mszy św. jest następujący: godz. 9:00 i 10:00 dla dorosłych; 11:00 dla młodzieży i ostatnia o godz. 12:00 dla ogółu wiernych.

17 września 1984 - Rozpoczęcie TRIDUUM przed uroczystością św. Stanisława Kostki Patrona Młodzieży. Przewodniczącym triduum jest nowy prefekt Ks. Andrzej Szczepaniak wikariusz parafii katedralnej. - Pod hasłem „ZŁO DOBREM  ZWYCIĘŻĄJ”

[s. 85]

20 września 1984 - Inaczej niż zwykle, bo dwa dni później, nastąpiło zakończenie triduum zorganizowane w związku z uroczystością św. Stanisława Kostki. Mszę św. finalną celebrował Ks. kan. Dr Józek Nowaczyk. W triduum - sądząc po wydanej Komunii św. mogło wziąć udział przeszło 2300 młodzieży - Po uroczystości ks. kapelan przyjął wszystkich księży na plebanii - wszystkich było 11-stu. tzn. Księża prefekci i spowiednicy.

1 października 1984 - Tradycyjnie rozpoczęto o 18:00 NABOŻEŃSTWA RÓŻAŃCOWE. z czytankami o Słudze Bożym Edm. Bojanowskim. Jak na pierwsze nabożeństwo wiernych b. mało - zaledwie 100 osób.

25 października 1984 rok - Nadszedł wielce oczekiwany dzień. Zgłosił się bowiem pan Andrzej Prais, specjalista elektryfikacji dzwonów kościelnych z Poznania, który ze swoją ekipą i przygotowanym uprzednio osprzętem natychmiast przystąpił do pracy. W pierwszym dniu wymieniono wszystkie łożyska - razem 6, czyli po dwa dla każdego. Ze względu na trudności finansowe gospodarz zadecydował uruchomić tylko jeden dzwon. Następne dwa w roku następnym, na co wykonawca

[s. 86]
wyraził zgodę. Prace szły b. sprawnie, były bowiem dobrze obliczone i dokładnie wymierzone, tak, że 27 października 1984 r. o godz. 17:30 odezwał się średni dzwon o napędzie elektrycznym. Pierwszego „włączenia” dokonał gospodarz kościoła Ks. ppłk Stanisław Kaźmierczak. Zamanifestowano wielką radość z tego powodu.

 - Przy sposobności elektryfikacji dzwonów na wieży kościelnej odczytano na nich odlane treści i tak:
Dzwon mały - wagi około 400 500 kg
 - z jednej strony:
 „EIN FESTE BURG IST UNSER GOTT”
"Nasz Bóg jest zamkiem warownym”

„MICH GOSS DIE DANZIGER WERFT IM JAHRE 1929”
 - Odlał mnie Gdański Warsztat Okrętowy w r. 1929”

 - z drugiej strony:
„DEN MENSCHEN EIN WOHLGEFALLEN”
„Niech ludziom się podoba”

Średni dzwon - wagi około 700 800 kg
 - z jednej strony:
„FRIEDE AUF ERDEN”
„Pokój na ziemi”

[s. ?]

[Wklejony maszynopis]

W związku z elektryfikacją dzwonów [w 1984/85 r. - dopisano nad tekstem - Red.) na wieży kościoła garnizonowego pw. NMP KRÓLOWEJ POLSKI w GNIEŹNIE zostały odczytane napisy na nich odlane:

Mały - około 400/500 kg wagi.

 - z jednej strony:
„EIN FESTE BURG IST UNSER GOTT”
„Bóg Nasz Jest Miejscem/Zamkiem/Warownym”

MICH GOSS DIE DENZINGER WERFT IM JAHRE 1929
„ODLAŁ MNIE GDAŃSKI WARSZTAT OKRĘTOWY W R. 1929”

 - z drugiej strony:
„DEN MENSCHEN EIN WOHLGRFALLEN”
"Niech się ludziom podoba”


Średni - około 700/800 kg wagi

 - z jednej strony:
“SELIG SIND DIE REINEN HERZENS
SIND DEN SI WARDEN GOTT SCHAUEN”
„Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą”.

DEM UNDENKEN MEINER MUTTER
HERBERT WENDORFF

„Na pamiątkę mojej matki”
Herbert Wendorff

“MICH GOSS DIE DANZINGER WERFT IM JAHRE 1929”
„Odlał mnie Gdański Warsztat Okrętowy w roku 1929”

 - z drugiej strony:
„FRIEDE AUF ERDEN” – „Pokój na ziemi”

Dzwon duży - około 1200 - 1300 kg wagi.

 - z jednej strony:
“EHRE SEI GOTT IN DER HÖHE” – GNESEN 1929
„Chwała Bogu na wysokości”     - Gniezno 1929

 - z drugiej strony:
“MICH GOSS DIE DENZINGER VERFT IM JAHRE 1929”
„Odlał mnie Gdański Warsztat Okrętowy w roku 1929.

[s. 87]

 - z drugiej strony:
“SELIG SIND DIE RAINEN HERZENS
SIND DEN SIE WERDEN GOTT SCHALIEN”
 - Błogosławieni czystego serca, albowiem
oni Boga oglądać będą.

DEM ANDENKEN MEINER MUTTER
Herbert Wendorff
 - Na pamiątkę mojej matki
Herbert Wendorff

MICH GOSS DIE DENZINGER WERFT IM JAHRE 1929
Odlał mnie Gdański Warsztat Okrętowy w r. 1929

Duży dzwon - wagi około 1200 - 1300 kg

 - z jednej strony:
EHRE SEI GOTT IT DER HÖHE - GRESEN 1929
Chwała Bogu na wysokości - Gniezno 1929
     - z drugiej strony
    MICH GOSS DIE DANZINGER WERFT IM JAHRE 1929
    Odlał mnie Gdański Warsztat Okrętowy w r. 1929

[s. 88]

25 listopada 1984 - UROCZ. CHRYSTUSA KRÓLA

Praktyki religijne w kościele garnizonowym w Gnieźnie:
Godz. 9:00 liczba wiernych na Mszy św. mężczyźni 72 kobiety 176; Komunię św. przyjęło 9 mężczyzn i 36 kobiet.
Godz. 10:00 liczba wiernych na Mszy św. mężczyźni 95 kobiety 172; Komunię św. przyjęło 10 mężczyzn i 17 kobiet.
Godz. 11:00 na Mszy św. młodzieżowej mężczyzn 253, kobiet 444; Komunię św. przyjęło 33 mężczyzn i 73 kobiety.
Godz. 12:00 liczba wiernych na Mszy św. mężczyzn 123 i kobiety 222; Komunię św. przyjęło 3 mężczyzn, 21 kobiet.
Razem w tym dniu liczba wiernych na Mszy św. 543 mężczyzn, 1014 kobiet; Komunię św. przyjęło 55 mężczyzn i 147 kobiet.
Ogólnie razem w tym dniu liczba wiernych wynosiła 1557 osób; Komunię św. przyjęło 192 osoby.

3 grudnia 1984 - RORATY sprawuje się rano o 7:30 - frekwencja jest b. słaba. Młodzieży zaś nie ma wcale. Jedynie przed lekcjami „wpadają” na parę minut zwłaszcza przed klasówkami.

24 grudnia 1984 - WIGILIA BOŻEGO NARODZ. w godzinach przedpołudniowych przygotowano kościół do uroczystości Bożego Narodzenia. Prezbiterium ubrano choinkami. Żłóbek postawiono w ołtarzu głównym, a o północy odprawiono uroczystą PASTERKĘ przy wtórze 8-mio osobowej orkiestry dętej. Wiernych było około 2,5 tysiąca, z tego połowa przystąpiła do KOMUNII św. Mszę zakończono o godzinie 1:43

[s. 89]

31 grudnia 1984 - o godz. 18:00 odprawiono uroczystą Mszę św. na zakończenie roku PAŃSKIEGO 1984 - Wiernych było 246 osoby, przeważnie starsze.

Od NOWEGO ROKU "KRONIKĘ" BĘDZIE SIĘ
PROWADZIĆ W NOWEJ KSIĘDZE -
TĘ ZAKOŃCZONO NA STRONIE 89

Gniezno, Dnia 31 grudnia 1984 r.
[Pieczęć okrągła; Probostwo Garnizonu Gniezno]
[Podpisano] Ks. ppłk Stan. Kaźmierczak
proboszcz garnizonu GNIEZNO

[Poniżej] Przejrzałem, 20.06.1985
[Pieczęć i podpis] Generalny Dziekan WP
płk ks. Julian Humeński.


Koniec Kroniki

aktualizacja: 1.09.2020 (zjk)

 

generuj pdf
go-up
Kontakt

Ordynariat Polowy
Tokarzewskiego-Karaszewicza 4
00-911 Warszawa
tel. 261873193
fax. 261879737

    
  • BIP
Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Więcej znajdziesz w Polityce Cookies.