Ordynariat Polowy

czcionka większa czcionka normalna czcionka mniejsza
28 lutego 2020
Warszawa: Cudowny Krucyfiks Baryczków powrócił do archikatedry
28 lutego, w pierwszy Piątek Wielkiego Postu, ulicami warszawskiej Starówki przeszła Droga Krzyżowa, podczas której nastąpiło uroczyste wprowadzenie do archikatedry warszawskiej powracającego z renowacji Cudownego Krucyfiksu Baryczków. Uczestniczyli w niej także funkcjonariusze Nadwiślańskiego Oddziału Straży Granicznej udział wraz ks. kmdr. por. Ryszardem Preussem, kapelanem NdOSG.


Droga Krzyżowa rozpoczęła się przy kościele Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny (ul. Przyrynek 2) na Nowym Mieście. Jej mottem były słowa: „Bądź wola Twoja jako w niebie…tak i w Warszawie”. Wierni przeszli ulicami Starego Miasta do archikatedry św. Jana Chrzciciela, zatrzymując się  przy czternastu stacjach, na których towarzyszyły im rozważania kardynała Stefana Wyszyńskiego. Dla wielu osób była to okazja usłyszenia po raz pierwszy głosu Prymasa Tysiąclecia, ponieważ rozważania odtwarzane były z archiwalnych nagrań.

Droga Krzyżowa zakończyła się wprowadzeniem powracającego po renowacji Cudownego Krucyfiksu do Warszawskiej archikatedry św. Jana Chrzciciel. Przed tym krucyfiksem wierni modlą się ponad 500 lat. Są wśród nich zwykli ludzie, ale też królowie, prezydenci, papieże – Jan Paweł II, Benedykt XVI. Św. Jan Paweł II 2 czerwca 1979 r. modlitwą przed Cudownym Krucyfiksem rozpoczął swoja pierwszą pielgrzymkę do Polski.

Cudowny krucyfiks odzyskał dawny blask. Figurę naturalnej wielkości (2 m długości i 1,75 m rozpiętości) przez prawie pół roku konserwowała prof. Maria Lubryczyńska z Wydziału Konserwacji Dziel Sztuki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Praca nad renowacją cudownego Krucyfiksu to dzieło jej życia.
To niezwykle piękna rzeźba. Urzeka szczególnie oddanie dramatyzmu sytuacji i cierpienia Chrystusa, mówi pani profesor Maria Lubryczyńska konserwator Cudownego Krucyfiksu Baryczków. To pierwsza od ponad 60 lat konserwacja Krucyfiksu. Konserwacja miała na celu m.in. powstrzymanie dalszego procesu niszczenia po amatorskim zabezpieczaniu w ciągu wielu lat. Usunięte zostały zabrudzenia, a także pociemniała powłoka woskowo-żywiczna.

Wzruszającym momentem uroczystości było przybycie pani Barbary Gancarczyk-Piotrowskiej sanitariuszki harcerskiego batalionu AK „Wigry ps. „Pająk”, która wraz z koleżanką Teresą Potulicką-Latyńską ps. „Michalska”pomogły wynieść figurę Chrystusaz płonącej katedry.  W imieniu swoim oraz koleżanki Teresy, która nie mogła przybyć na uroczystość ze względu na stan zdrowia, wnosiła Cudowny Krucyfiks do archikatedry warszawskiej.
Po uroczystym wprowadzeniu odprawiona została Msza św. koncelebrowana, w której uczestniczyło ok. 50 kapłanów, pod przewodnictwem bp. Rafała Markowskiego, który wygłosił okolicznościowe kazanie. Po Mszy św. modlono się przy sarkofagu kard. Stefana Wyszyńskiego, a następnie do północy trwała adoracja Cudownego Jezusa Ukrzyżowanego.

U progu Wielkiego Postu 2020 roku, w tym tak ważnym dniu powrotu Cudownego Krucyfiksu do archikatedry Warszawskiej modliliśmy się o miłosierdzie Jezusa nad nami, nad Ojczyzną naszą i całym światem,  który staje wobec wielorakich współczesnych zagrożeń;
modliliśmy się, za nieprzyjaciół Krzyża Chrystusowego o opamiętanie i nawrócenie dla nich; modliliśmy się, aby Chrystus powrócił do wszystkich, którzy zapomnieli czy odrzucili Tego, który tak bardzo ukochał człowieka, że oddał za nas swoje życie, abyśmy mogli żyć;
modliliśmy się za tych, którzy Go nie znają, aby był dla  świata i każdego z nas  jak sam powiedział Drogą, Prawdą i Życiem.


Cudowny Krucyfiks to także najcenniejszy zabytek późnogotycki w Warszawie.
Powstał na początku XVI wieku w Norymberdze. Przywiózł go z Niemiec ogarniętych protestantyzmem w 1525 r. kupiec i rajca miejski Jerzy Baryczka. Krzyż zyskał miano Cudownego, gdy ocalał z pożaru świątyni w 1598 r. i ponownie
w 1607 r. Nietknięty został i odnaleziony w gruzach w 1602 r., kiedy kościół zawalił się
w wyniku uderzenia pioruna w wieżę kościelną. Figura ucierpiała też w czasie II wojny światowej. Podczas Powstania Warszawskiego 16 sierpnia 1944 r. ks. ppłk Wacław Karłowicz, kapelan Armii Krajowej wyniósł  Cudowny  Krucyfiks z płonącej katedry. Pomagały mu dwie sanitariuszki harcerskiego batalionu AK „Wigry”: Barbara Gancarczyk- Piotrowska ps. „Pająk” i Teresa Potulicka-Latyńska ps. „Michalska”, które niosły dłonie Chrystusa. Figurę złożyli w podziemiach kościoła św. Jacka, gdzie wówczas mieścił się szpital wojskowy.

Do dziś przetrwała historia kapłana kapelana szpitala, który udzielając sakramentu pokuty
w szpitalu polowym, pomylił Jezusa z umierającym powstańcem. Gdy podszedł do przykrytej płaszczem żołnierskim Figury Chrystusa, nie wiedział  kto pod nim leży. Kiedy dotknął jego twarzy, która była zimna, chciał udzielić Sakramentu Namaszczenia Chorych, gdy poprosił
o zapałki i zapalił jedną, dopiero wtedy  ujrzał figurę Chrystusa.
Jeszcze w czasie Powstania Warszawskiego Krzyż Chrystusa przeniesiono do kościoła Sióstr Szarytek, gdzie znów cudem ocalał na praktycznie doszczętnie zniszczonym Starym Mieście.
Podczas  pożaru w kościele Sióstr Szarytek w czasie II wojny światowej Krucyfiks leżał na ołtarzu, plecy i stopy były nadpalone, spaliły się też włosy, z których była peruka umieszczona na  Krucyfiksie.

Jest wiele legend na ten temat m.in. że jeszcze w Norymberdze na głowie Chrystusa rosły prawdziwe włosy. Mogła je obcinać raz do roku w Wielki Piątek wyłącznie dziewica, złotymi nożyczkami.  Włosy te przestały rosnąć gdy Marcin Luter rozpoczął głoszenie nauk protestanckich, przeciwnych Kościołowi katolickiemu. Dopiero w Warszawie cudowne zjawisko uległo odnowieniu ale miało ono miejsce tylko raz. Zanikło po próbie obcięcia włosów przez oszustkę udającą dziewice.
Po wojnie uzupełniono je końskim włosem, których nie było widać spod korony cierniowej. Dziś zastąpiła je peruka z naturalnych ludzkich włosów, wykonana przez wysokiej klasy specjalistę.
Zachowała się też Kronika Filmowa pokazująca uroczystość wprowadzenia krucyfiksu,
pod przewodnictwem arcybiskupa Augusta Hlonda do Kaplicy Baryczków w Niedziele Palmową 1948 r., gdy katedra nie była jeszcze do końca odbudowana.  Kaplica jako jedyna ocalała z całej świątyni, którą Niemcy wysadzili podczas Powstania Warszawskiego.

Ks. kmdr por. Ryszard Preuss, kapelan Nadwiślańskiego Oddziału Straży Granicznej
w Warszawie



generuj pdf
go-up
Kontakt

Ordynariat Polowy
Tokarzewskiego-Karaszewicza 4
00-911 Warszawa
tel. 261873193
fax. 261879737

    
  • BIP
Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Więcej znajdziesz w Polityce Cookies.