Ordynariat Polowy

czcionka większa czcionka normalna czcionka mniejsza
31 lipca 2019
Katedra polowa: uroczystości pogrzebowe kpt. Ryszarda Białousa ps. „Jerzy”
31 lipca Mszą św. pod przewodnictwem bp. polowego Józefa Guzdka rozpoczęły się uroczystości pogrzebowe kpt. Ryszarda Białousa ps. „Jerzy”, harcmistrza, oficera AK , uczestnika Powstania Warszawskiego, legendarnego dowódcy batalionu „Zośka”. „Dom był wartością, której podporządkował całe swoje życie. Tylko w kontekście troski o dom rodzinny i ojczysty można do końca zrozumieć jego wysiłki i dokonania” – mówił w homilii bp polowy Józef Guzdek.

Kpt. Ryszard Białous zmarł 27 lat temu w Argentynie. Przed śmiercią wyraził wolę bycia pochowanym w ojczystej ziemi. 28 czerwca 2019 r. urna z jego prochami została przetransportowana do kraju. Podczas lotu nad Polską towarzyszyły jej myśliwce F-16. Została złożona w Katedrze Polowej Wojska Polskiego, gdzie 31 lipca  o godz. 10 została odprawiona uroczysta Msza św. pogrzebowa, którą pod przewodnictwem biskupa polowego Józefa Guzdka koncelebrowało kilkunastu kapłanów.

Przybyli na nią: syn Ryszarda Białousa, Jerzy (Jorge), który przyleciał z Argentyny, krewni kpt. Białousa,  weterani Armii Krajowej oraz wicepremier, minister kultury i dziedzictwa narodowego Piotr Gliński, minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak, szef Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych Jan Józef Kasprzyk, parlamentarzyści, żołnierze Wojska Polskiego, harcerze i mieszkańcy stolicy.

Na początku Mszy św. odczytano list przewodniczącego ZHP Dariusza Supła, w którym nadał on pośmiertnie dh. hm. Ryszardowi Białousowi najwyższe odznaczenie harcerskie, Złoty Krzyż za Zasługi dla ZHP, który przekazano rodzinie.

W homilii bp Guzdek podkreślał, że troska o dom – rodzinny i ojczysty – była zasadniczym motywem życia kpt. Ryszarda Białousa. – Dom był wartością, której podporządkował całe swoje życie. Tylko w kontekście troski o dom rodzinny i ojczysty można do końca zrozumieć jego wysiłki i dokonania – mówił ordynariusz wojskowy. Przypomniał, że pragnienie powrotu do Ojczyzny towarzyszyło kpt. Ryszardowi od wielu lat. – Świadczy o tym ofiarowana przez jednego z synów śp. kpt. Ryszarda i przywieziona do Polski wraz z urną płaskorzeźba Matki Bożej Ostrobramskiej z napisem: „Tak nas przywrócisz cudem na Ojczyzny łono”, którą własnoręcznie wykonał w 1949 roku – powiedział biskup Guzdek.

„Panie Kapitanie! Witaj w domu! Powracasz do swojego ojczystego domu, który kochałeś i za który przelewałeś swoją krew. Zasłużyłeś na to, aby Ojczyzna i Wojsko Polskie z najwyższymi honorami powitało i przyjęło bohatera na polskiej ziemi. Jesteś nam bardzo potrzebny! Od Ciebie kolejne pokolenia polskich harcerzy i żołnierzy będą się uczyć miłości Boga i Ojczyzny” – powiedział w końcowej części homilii bp Guzdek.

Po Mszy św. kondukt żałobny przejechał na Cmentarz Wojskowy na Powązkach, gdzie urnę z prochami złożono do grobu w Kwaterze Harcerskiego Batalionu AK „Zośka”.

Tego samego dnia, o godz. 16.00 przy Krakowskim Przedmieściu 66 zostanie otwarta okolicznościowa wystawa: „JERZY – Ryszard Białous – dowódca Batalionu Zośka AK”. Jej otwarciu będzie towarzyszył koncert pieśni powstańczych w wykonaniu Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego WP. O godz. 16.30 w Sali Głównej Centralnej Biblioteki Rolniczej (ul. Krakowskie Przedmieście 66) odbędzie się promocja albumu poświęconego dowódcy Batalionu „Zośka” AK. 

***

Ryszard Białous urodził się w 1914 r. w Warszawie. Przed wybuchem II wojny światowej ukończył architekturę na Politechnice Warszawskiej oraz kurs Szkoły Podchorążych Rezerwy Saperów w Modlinie. Działał także w ZHP. Po wybuchu wojny, we wrześniu 1939 r. dowodził plutonem saperów w 8 Dywizji Piechoty, następnie wstąpił do Szarych Szeregów i do Służby Zwycięstwu Polski – Związku Walki Zbrojnej/AK. W 1942 r. rozpoczął służbę w Kierownictwie Dywersji Armii Krajowej – Kedywie. Brał udział w akcji pod Arsenałem (26.03.1943 r).

W Powstaniu Warszawskim kpt. Białous dowodził legendarnym batalionem „Zośka” oraz Brygadą Dywersyjną „Broda 53”. Został odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy oraz  trzykrotnie Krzyżem Walecznych. Po upadku Powstania trafił do obozów jenieckich w Niemczech. W kwietniu 1945 r. został uwolniony przez Brytyjczyków i przydzielony do 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej gen. Stanisława Sosabowskiego.

Od marca 1947 r. do lutego 1948 r. był naczelnikiem ZHP poza Granicami Kraju. W lipcu 1948 r. osiedlił się wraz z rodziną w Argentynie, gdzie m.in. nadzorował budowę lotniska w Quillen, był dyrektorem uzdrowiska cieplicowego w Caviahue, następnie ministrem ds. planowania i rozwoju w rządzie prowincji Neuquén. W 30. rocznicę Powstania Warszawskiego przyjechał z wizytą do kraju. Było to jego ostatnie spotkanie z Warszawą. Swoje wspomnienia powstańcze ukazał w książce pt. Walka w pożodze. Zmarł 24 marca 1992 r. w Argentynie.

Tekst i zdjęcia

Małgorzata Muszańska

 

 

 

 

 

generuj pdf
go-up
Kontakt

Ordynariat Polowy
Tokarzewskiego-Karaszewicza 4
00-911 Warszawa
tel. 261873193
fax. 261879737

    
  • BIP
Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Więcej znajdziesz w Polityce Cookies.