Ordynariat Polowy

czcionka większa czcionka normalna czcionka mniejsza
25 grudnia 2018
SZUKAM CZŁOWIEKA – kazanie Biskupa Polowego Wojska Polskiego wygłoszone w katedrze polowej podczas Pasterki
Co sprawia, że pośrodku tej nocy chrześcijańskie kościoły po brzegi wypełniają się ludźmi? Kogo szukają? Jaka jest przyczyna tej niezwykłej eksplozji radości? Co powoduje, że w tym czasie tak wielu ludzi zdobywa się nie tylko na powrót do jedności z Bogiem, ale także na przebaczenie i na pojednanie z bliźnimi?


Odpowiedź na te pytania streszcza się w tym jednym zdaniu z odczytanej Ewangelii św. Łukasza: „Dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz”. Ponad 2 tys. lat temu „Słowo stało się ciałem i zamieszkało pośród nas”. W Betlejem dokonało się niezwykłe wyniesienie ludzkiej natury. Bóg w osobie Jezusa Chrystusa stał się jednym z nas, abyśmy odkryli w sobie i w innych, jak piękny jest człowiek i człowieczeństwo. Stąd okrzyk św. Leona Wielkiego, papieża: „Poznaj swoją godność, chrześcijaninie! Stałeś się uczestnikiem Boskiej natury…”. Ciesz się z tego, że – stworzony na obraz i podobieństwo Boże – posiadasz niezwykłą godność i prawo do szacunku. Jednocześnie uważaj, abyś nigdy nie gardził człowiekiem, nie poniżał jego godności i nie zadawał mu ran, wszak zranisz i poniżysz samego Boga, który „stał się człowiekiem”. Wszystko, cokolwiek uczynicie jednemu z moich braci najmniejszych, Mnie samemu czynicie (por. Mt 25,40) – przestrzegał Jezus.

Siostry i Bracia.
Znana jest wymowna i zarazem pouczająca opowieść o Diogenesie. Według niej grecki filozof miał przechadzać się w słoneczny dzień po mieście z zapaloną latarnią. Zapytany, dlaczego to czyni, odpowiedział: „Szukam człowieka!”.

Dziś wielu ludzi mogłoby powtórzyć ten wymowny gest w swoich domach rodzinnych, gdzie wystygły miłość i wzajemny szacunek wobec najbliższych. Raz po raz docierają do nas wstrząsające informacje o przemocy, okrucieństwie i ranach, jakie człowiek zadaje drugiemu człowiekowi, a nawet czyha na jego życie. Echo natarczywego wołania: „Szukam człowieka”, rozlega się także wówczas, gdy przemierzamy korytarze urzędów i wielu instytucji. Niejednokrotnie wieje tam chłodem, obojętnością, a nawet pogardą. Wrażliwość została zdominowana przez skuteczność. Człowiek nie jest ważny, zupełnie się nie liczy. Liczą się tylko władza i sukces, jeśli nawet nie realny – to chociaż medialny. To nasza narodowa wada, o której trafnie napisał Cyprian Kamil Norwid: „Polak jest olbrzym, a człowiek w Polaku jest karzeł - i jesteśmy karykatury, i jesteśmy tragiczna nicość i śmiech olbrzymi... Słońce nad Polakiem wstawa, ale zasłania swe oczy nad człowiekiem...”.

Niestety, bezduszność i brak wrażliwości wobec człowieka mają niekiedy miejsce także w naszych kościołach i kancelariach parafialnych. Przypomniał o tym papież Franciszek podczas ostatniego spotkania z pracownikami kurii rzymskiej: „Biblia i historia Kościoła dają nam dowód, że wiele razy nawet sami wybrani, przemierzając drogę zaczynają myśleć, wierzyć i zachowywać się jak właściciele zbawienia, a nie korzystający z niego, jak kontrolerzy tajemnic Bożych, a nie jak pokorni szafarze, jako celnicy Boga, a nie jako słudzy powierzonej im owczarni”. Takie postawy są zaprzeczeniem prawdy, że „drogą Kościoła jest człowiek”. Tymczasem Kościół to szpital polowy, w którym pomoc powinien znaleźć każdy zraniony i poturbowany prze życie.

Siostry i Bracia.
Syn Boży narodzony w Betlejem dał nam przykazanie nowe, abyśmy się wzajemnie miłowali tak, jak On nas umiłował (por. J 13,34). Owa nowość polegała na odkryciu w sobie i w innych prawdy o człowieku, który jest piękny wtedy, gdy kocha i szanuje drugiego człowieka.

Jezus przez swoich wyznawców pragnie kontynuować misję walki o poszanowanie każdego człowieka i jego godności. Dlatego w tę Świętą Noc pośród wielu życzeń przekażmy to najważniejsze: obyś na drogach swojego życia spotykał samych dobrych i szlachetnych ludzi. W kraju, gdzie na bazie ewangelicznych wartości zrodziła się „Solidarność”, trzeba powtórzyć za Janem Pawłem II: „Jeden drugiego brzemiona noście! A więc nigdy: jeden przeciw drugiemu. Jedni przeciw drugim. I nigdy «brzemię» dźwigane przez człowieka samotnie. Bez pomocy drugich. Nie może być walka silniejsza od solidarności”.

Z betlejemskiej groty płynie zasadnicze przesłanie: Najpierw sam bądź człowiekiem. Człowiekowi służ. Broń jego godności i honoru. I przypominaj każdemu, aby się nie „zwilczył”.

Życzmy sobie nawzajem i tak postępujmy, aby stać się powodem zdumienia wielu, którzy w zachwycie powiedzą: Spotkałem człowieka! Spotkałem Boga w szlachetnym człowieku!

bp Józef Guzdek
Biskup Polowy Wojska Polskiego

generuj pdf
Kontakt

Ordynariat Polowy
Tokarzewskiego-Karaszewicza 4
00-911 Warszawa
tel. 261873193
fax. 261879118

    
Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Więcej znajdziesz w Polityce Cookies.