Piątek, 20 październik 2017 r.
Ireny, Kleopatry, Witalisa
wyszukaj na stronie:   
You need to upgrade your Flash Player This is replaced by the Flash content.
Naprawa życia publicznego wymaga rewolucji ducha, a więc trzeba zło dobrem zwyciężać!.

Bp gen.dyw. Tadeusz Płoski
1% podatku dla Caritas Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego ORDYNARIAT POLOWY WP na FACEBOOK
Polecamy
2011-08-22
Warszawa wierna ślubowi… (Elżbieta Szmigielska-Jezierska)

„W 1843 r. rosyjski szpieg Goldman wysłał do Petersburga raport, w którym proponował obłożenie Warszawskiej Pielgrzymki Pieszej podatkiem. Według niego zmniejszyłoby to liczbę pątników i osłabiło wpływ, jaki wywiera w społeczeństwie Jasna Góra” - można się m.in. dowiedzieć z lektury albumu „300 lat wytrwałości” Grzegorza Górnego i Janusza Rosikonia.

Może nie byłoby w tej informacji nic nadzwyczajnego, gdyby nie najświeższe pomysły rodzimej, przecież nie zaborczej(?), administracji samorządowej. Pomysły administracyjnego ograniczenia ruchu pielgrzymkowego jak widać wcale nie są oryginalne!.. Czego tak bardzo obawiali się tak liczni w ciągu 300 lat wrogowie zewnętrzni i wewnętrzni zdrajcy, najeźdźcy, okupanci ze strony mniejszych czy większych grup pielgrzymów zdążających na Jasną Górę ze stolicy Polski?
Lektura albumu, wydanego z okazji 300. jubileuszu Warszawskiej Pielgrzymki Pieszej, pokazuje to jednoznacznie i wyraźnie. Wszyscy, którzy chcieli wyrwać Polsce i Polakom serce, atakowali Jasną Górę i jasnogórskich pielgrzymów. Tak postępował i car Mikołaj, i Stanisław Kostka Potocki, Władysław Gomułka, protestanckie wojsko Karola Gustawa, hitlerowcy i funkcjonariusze SB w latach 80. A i dziś nie brakuje następców i epigonów tej haniebnej praktyki.
Atakowali intrygami, podstępem, oszczerstwami, szyderstwem (m.in. Stanisław Kostka Potocki, mason, minister ds. wyznań w carskim rządzie, autor „Podróży do Ciemnogrodu”) i zbrojnie. A nawet mordując warszawskich pielgrzymów (1792 r.)

 A oni szli i szli - i tak nieprzerwanie od 1717 r. Wtedy to 20. osobowa grupa z inicjatywy bractwa pięciu ran Chrystusa z warszawskiego kościoła Paulinów na Długiej wyruszyła w pielgrzymce błagalno –pokutnej, by prosić o oddalenie dżumy, która dziesiątkowała stolicę. Ci pierwsi warszawscy piesi pielgrzymi złożyli ślub, że co roku będą przybywać na Jasną Górę. I kiedy się wydawało, że lata niemieckiej okupacji zmusiły warszawskich pielgrzymów do przerwania tej ciągłości okazało się, że Pan Żaboklicki z Ministerstwa do spraw Wojskowych, przewodnik warszawskiej pielgrzymki, z niewielką grupką, konspiracyjnie zameldowali się na Jasnej Górze. Ślub złożony w 1717 r. został dotrzymany. Nawet zakaz Gomułkowski z 1963 r.- pod pretekstem panującej na Dolnym Śląsku epidemii – nie zatrzymał warszawskich pielgrzymów. Mimo represji, mimo cofnięcia przez milicję i SB wozaków z ubraniami i ekwipunkiem, doszli.
Szli w spiekocie dnia i w szarym pyle dróg, uczyli się kochać i przebaczać swoim wrogom. I choć esbek trzykrotnie kopał wiadro z wodą wyniesione przez starowinkę w to upalne lato, ludzie dobrej woli znajdywali sposób, by spragnionych napoić.
Wszyscy nasi wielcy rodacy, pisarze Jasnej Górze poświęcali swoje talenty, wielbili Jasnogórską Królową Polski. – Jasna Góra to nieśmiertelne serce Polski – pisał Henryk Sienkiewicz. Reymont szedł w warszawskiej pielgrzymce i poświęcił jej swój reportaż, który otworzył mu drzwi literackiej sławy… Mickiewicz, Słowacki, Norwid i tylu innych.

 Lektura albumu Górnego i Rosikonia jest pasjonującą podróżą w czasie i przestrzeni do samego jądra polskości. W utrudzonych, ale szczęśliwych twarzach pielgrzymów można zobaczyć światło, które nie zna zmierzchu.
Ile im zawdzięcza każdy z nas, mieszkańców tej ziemi, naznaczonej miłością Jasnogórskiej Królowej? Chociaż może jeszcze o tym nie wie i nie chce wiedzieć?
Widząc was pielgrzymów… ludzie zastanawiają się nad celem waszej drogi. Dlaczego idziecie? Przypominacie im, że jest Bóg, który pociąga serca, i że są ludzie, którzy temu wołaniu Bożemu odpowiadają prze żywą wiarę.” (Stefan Kardynał Wyszyński).

Elżbieta Szmigielska - Jezierska

ORDYNARIAT-FB
Nasza Służba 17/2017
Informator
Diecezji Polowej

Copyright © Kuria Polowa WP 2004 - 2017
ul. Tokarzewskiego-Karaszewicza 4; 00-911 Warszawa 62
tel. c. (0-22) 826-05-68; w. 261-87-31-93; fax c. (0-22) 826-93-37
e-mail: opwp@ron.mil.pl;